pani la môme

Kontynuacja sztuki przystankowej na bezdrożach łączących małe miasteczka, wsie i metropolie, part II

2012-02-12T17:05:00.001+01:00

Jeszcze wczoraj piliśmy łiskacza z colą, jedliśmy tort, który przygotowałam na urodziny mego męża - wahając się między tym przepisem, a tym. Ponieważ jestem kobietą i moja wyobraźnia skierowała się w stronę bardziej smakową niż wizualną;), powstał tort prostokątny, ale za to przepyszny! (przy okazji nauczyłam się robić masło orzechowe). Co jeszcze? Aha, wylizywaliśmy miski, łyżki i noże, z tego to powodu uwielbiam piec torty. Z dziećmi można poczuć się dzieckiem, a w domu pachnie bezą, orzeszkami i ...kapuśniakiem;).

No właśnie o tym chciałam napisać; tort obok kapuśniaka, życie obok śmierci, szczęście i lęk; tak jak w poezji słowo "dupa" obok słowa "kwiatek". Kogo to razi, co zamiatać pod dywan, łudzić się, że jest się lepszym od tego co pali papierochy i gacie pierze w niedzielę.

Wczoraj z mężem radośnie bitowaliśmy z Matisyahu;), dziś szczęśliwie obudziliśmy się w swoich ramionach.
Smutno się zrobiło czytając wiadomości o śmierci...cóż, dlatego warto nie bać się być szczęśliwym. Trzeba się nawet spieszyć by być szczęśliwym. Nie bać się pisać, nie bać się robić zdjęć - coś robić by mieć ułudę zatrzymanego czasu, poczucia ważności istnienia. Obojętnie w jakim świecie.

A czemu tak? Może przez film "Róża"...Dorociński miszcz - doskonale pamiętam go z "Rewersu", "Barbórki", sztuk teatralnych. Każdy z nas ma wybór: można jak Dorociński albo jak Pazura...

Skoro było już o wszystkim, to jeszcze o stroju;) Podświadomość pobudzona tym postem, podpowiedziała na co mam skierować swe oczęta w lumpku: kurtka a la military, sweter męski w paski, normalne dżinsy.

Torcik dla męża...

jogurt dla zwierząt...

Czarne futro

2012-02-09T17:36:00.006+01:00

Zabawne, pisząc te słowa spoglądam w tv na "Człowieka z marmuru", a w nim młoda Janda w dżinsach szwedach, błękitnej koszuli, nakrytej drugą dżinsową, wypuszczająca fachowo przez nos dym z papierosa. To się nazywa zbieg okoliczności;).
Dżinsową koszulę planowałam kupić już rok temu, ale zdarzyło się tak, że akurat ostatnio w jednym dniu nabyłam aż 3, dwie w lumpku dla moich urwisów. Przypadek, kumulacja;).

Inspiracje jak widać można znaleźć wszędzie. Wczoraj stojąc przed perspektywą spędzenia godziny w poczekalni przychodni dla dzieci, zakupiłam magazyn "Sens", a tam natknęłam się na tę przezabawną reklamę kobiecego portalu na wp.pl. Można jednak wyrazić swoje poglądy w sposób humorystyczny, przyjemny dla oka ;).

Ps. A TUTAJ możecie kupić kosmetyki Kryolan po okazyjnej cenie (likwidacja sklepu) od mojej kumpeli - warto!

O białych rzęsach i życiu w środku głowy

2012-02-02T17:13:00.000+01:00

Mróz sprawia, że czuję się więźniem zimy. Siedzę w 20 stopniach domowego zacisza, wykonuję obowiązki, ale "sercem jestem gdzieś indziej", jak to się mówi. Za pomocą książek i filmów wędruję po różnych światach. Czasami są tak magiczne, że o nich śnię, jakobym była w danej opowieści. Gdy budzi mnie melodyjka z komórki, mówię sobie: "to nie rzeczywistość, rzeczywistość jest tu, we śnie" i wkładam stopery do uszu.

Sąsiadka pożyczyła mi książkę Danuty Wałęsy "Marzenia i tajemnice". To była prawdziwa uczta - język surowy, prosty. Historia i historia wydawałoby się prostej kobiety, ale szczerej (w dzisiejszym świecie to rzadkość) mającej własne poglądy, krytycznej także wobec siebie.
"Po tym pięknym Sierpniu w moim życiu coś pękło, coś się rozlało, podobnie jak wylane mleko kiedy plama robi się większa, coraz większa. Tak ja stałam się plamą w tym wszystkim. Byłam plamą, której nikt nie zauważał."
Zastanawiające jest, iż miała rację. Pamiętam jak w moim domu mówiło się o Wałęsowej "taka sobie", a chwaliło styl Kwaśniewskiej. Być może dlatego poraziła mnie ta książka. Lubię Szare Myszki.
Przypomniałam sobie schyłek komunizmu, kolejki, kiedy moja mama wkładała pod sukienkę poduszkę, by dostać kawę. Tą sławną wypowiedź Wałęsy, że "on to może nogę podać Kwaśniewskiemu, a nie rękę". Czaro - biały telewizor, śnieżący podczas Stanu Wojennego. Byłam wtedy dzieckiem i dla mnie są to miłe wspomnienia.
"Niejednokrotnie pytano mnie o wrażenia z różnych spotkań. Na przykład co czułam jadąc królewskim powozem w Londynie. Odpowiadałam, że czułam się dobrze".

W ogóle ostatnio chodziłam jak "porażona";). W międzyczasie znokautował mnie film "We Need to Talk about Kevin" ("Musimy porozmawiać o Kevinie"), reż. Lynne Ramsay, 2011, o którym pięknie pisze Chihiro. Ja tak nie potrafię, więc polecam jej wpis. Film jak dla mnie niezwykle prawdziwy, o ciemnościach, które tkwią w każdym z nas, choćbyśmy myśleli o sobie, że jesteśmy tacy idealni...nooo i rewelacyjna Tilda Swinton.
Skończyłam też "Kronikę ptaka nakręcacza" H. Murakamiego - ptak nakręcacz śnił mi się nagminnie.
"Projektowanie ubiorów było dla mnie jak tajemnicze drzwi prowadzące do innego świata - powiedziała Gałka - gdy je otwierałam, znajdowałam tam swój własny świat. W nim liczyła się tylko wyobraźnia. Gdy coś sobie dobrze i wyraźnie wyobraziłam, mogłam uciec od rzeczywistości. A najbardziej cieszyło mnie, że to nic nie kosztuje."

Chciałabym już obudzić się z zimowego snu.
Na przywitanie wiosny pomarańczowa koszula, od tej pani przepięknie pachnąca jakąś łąką i moje ulubione kosmetyki Kryolan kupione od kumpeli po okazyjnej cenie (likwidacja sklepu:). Najbardziej jestem zadowolona z bronzera w płynie (cudo - pięknie modeluje), z białego mazidła na rzęsy i na brwi oraz krwistego błyszczyka, który się nie błyszczy;). Tego mi brakowało do moich eksperymentów;).
Pozdrawiam Wszystkich - tkwiących w zimowym śnie :))

Pejsiki niekoniecznie, ale...

2012-01-29T13:56:00.015+01:00

Zakochałam się;) Na szczęście pan mąż nie odbiega od ideału; "Ale pejsów nie zapuszczę" - powiedział.

"Ciągle iść w stronę pierwszych promieni świtu
Ciągle iść, póki słońce wędruje po niebie
Ciągle iść, przez całą noc
Bez końca, wciąż śpiewam swoją pieśń.
Powiedziałem, te drogi nie są tamtymi drogami
Czasem jestem tak odtrącony,
Ale po prostu wiem, że zawsze będę trwał,
Bo Ty jesteś mym światłem we mgle.

To czas dla Mistrza
Koi ziemską duszę
Naprawia serce.
Z morza i piasku słońce wstaję ponownie.
Sięgnij nieba
Miej oko na nagrodę
Na zawsze przy mnie,
Jesteś moim złotym światłem słonecznym.
Wybuchy zalewają twój umysł,
Więc zepchnij chmury na bok.
Na zawsze przy mnie,
Jesteś moim złotym słońcem.

Zachód słońca, upokorzyłem się,
Znalazłem grunt pod mym straconym sercem
Nie ma już tu nic do dopowiedzenia.
W tym dniu powstała moja pieśń
Nigdy nie miałem zamiaru opuścić Cię
Powiedziałeś: będę twoim schronieniem przed burzą
Teraz twoje szaty zostały rozdarte,
Królestwo ograbione, zaatakowane i zdetronizowane

To czas dla Mistrza
Koi ziemską duszę
Naprawia serce.
Z morza i piasku słońce wstaję ponownie
Sięgnij nieba
Miej oko na nagrodę
Na zawsze przy mnie,
Jesteś moim złotym światłem słonecznym.
Wybuchy zalewają twój umysł,
Więc zepchnij chmury na bok.
Na zawsze przy mnie,
Jesteś moim złotym słońcem.

To zwyczaj tego świata
Jesteś zdany na siebie
Czas dorosnąć i być mężczyzną.
Chcesz latać wysoko jak Piotruś Pan
Nigdy więcej już nie wylądujesz,
Więc porzuć swój plecak wypełniony piaskiem,
Zbliż się, teraz weź moją dłoń,
Będziemy szli razem - szli przez cały czas.

Sięgnij nieba
Miej oko na nagrodę
Na zawsze przy mnie,
Jesteś moim złotym światłem słonecznym.
Wybuchy zalewają twój umysł,
Więc zepchnij chmury na bok.
Na zawsze przy mnie,
Jesteś moim złotym słońcem."

Matisyahu - Sunshine

był sobie bałwan

Panamah

2012-01-14T17:00:00.000+01:00

" Wzorem do naśladowania jest Stefan, który dostał piątkę na klasówce. Wiele lat później ten sam Stefan jedzie SUV-em z napędem na cztery koła i jest znów uważany za symbol szczęścia i życiowego powodzenia.
Zostaliśmy wytresowania, żeby zwracać uwagę na pozory i traktować je jako wskazówki do własnego postępowania. Stefan weźmie kredyt, na który go nie stać i ostatkiem sił finansowych kupi ten duży samochód, bo ma wewnętrzne przekonanie, że jeśli będzie jeździł dużym samochodem, to będzie miał lepsze mniemanie o samym sobie i lepsze samopoczucie, bo będzie widział podziw i błysk zazdrości kierowców mniejszych aut. Stefan jest przekonany o tym, że poczucie własnej wartości wypływa z tego, co pomyślą lub powiedzą o nim inni ludzie (...)Dorosły człowiek instynktownie jak pies będzie się bał każdej porażki czy pomyłki. Strach przed potencjalnym popełnieniem błędu i porażającą oceną "dorosłych" czyli szefa w pracy, będzie wywoływał rosnący stres, który paraliżuje możliwość normalnego funkcjonowania, podejmowania decyzji i efektywnej pracy. W konsekwencji taki pracownik będzie najmniej użyteczny i pewnie dostanie wypowiedzenie. Ale najśmieszniejsze w tym jest to, że nie zostanie zwolniony na skutek realnego braku umiejętności, tylko dlatego, że emocjonalnie pozostał małym, przestraszonym dzieckiem, które tak bardzo chce zadowolić swoich "rodziców", że strach przed ich niezadowoleniem całkowicie go paraliżuje."

Beata Pawlikowska "W dżungli samotności"

Nowy Rok, nowa energia. Idąc śladem Magdy Gessler, która promuje kuchnię danego regionu, ja promuję sztukę przystankową moich okolic. Sztuka ta opiera się wszelakim akademickim zasadom, przypomina koszmarki - fototapety ślubne, w niektórych studiach fotograficznych. Ale ile ma w sobie uroku:)).

Dla Was, wypatrzę, wyfocę. Każdy region ma się czym pochwalić;)

Mój kochany Hannibal Lecter ;)

Piękne widoki

2011-12-31T15:13:00.000+01:00

Australijska zima jest spoko. Z niecierpliwością wypatruję wiosny i już chyba widzę, że trawa się zieleni ;).
Myśląc o starym, odchodzącym w zapomnienie Roku 2011 odczuwam zadowolenie, podobne do tego, jakie odczuwa osoba na widok czystego mieszkania poddanego gruntownym porządkom.
Najważniejsze - przyszły dzieci i zrobiły zadymę;), względny spokój i zawieszenie broni po wojnie datuje się gdzieś na październik. W czeluściach swojego dysku twardego przechowuję zdjęcie z lutego, jako ostrzeżenie - jak źle wygląda zmęczona, sfrustrowana matka polka. Mój internetowy kolega napisał mi coś w stylu, że od kury domowej gorsza jest tylko wkurwiona kura domowa - staram się więc trzymać fason, uśmiech na twarz i do przodu :).
O minimaliźmie mogłabym pisać i pisać, a i tak bym nie oddała tego ile dobrego wniósł w moje życie. Począwszy od zmniejszenia rachunków i to prawie trzykrotnie, po zanik kompulsywnego;) kupowania ciuchów, co zaowocowało większą świadomością...siebie (kim jestem(?)). Dla mnie to wciąż dwa kroki na przód i jeden do tyłu - cóż zrobić, skoro dzieci i czasami mąż nie podzielają mojego pociągu do minimalizmu ;)).

Mój blog też przechodził pewne zmiany, spowodowane potrzebą jeszcze większej wolności w wyrażaniu siebie. A, że zrezygnowałam z komci... na pewno nie w obawie przed anonimami (tych miałam mało, a krytyczne głosy dawały mi do myślenia), po prostu chciałam mieć więcej czasu dla rodziny, wolną głowę od kontrolowania. Stwierdziłam, że kto będzie chciał zaglądać to i tak będzie, nawet gdyby miała to być jedna osoba - jest sens.
Na koniec (tego roku) życzę Wam pięknych widoków na wszystko co ogarnia wasze życie.
Bo jak powiedział pewnego dnia mój starszy synuś (po paru "czytaniach" o funkcjonowaniu zmysłów): "Mamo, prawda, że głusi mają piękny widok?"
Ściska Was serdecznie - Wróbelek ( alias Ruda Wiewiórka - jak mnie przechrzciły moje urwisy:).

słowa. słowa.

2011-12-21T12:33:00.002+01:00

Zez na śnieg ;)

Puk. Puk. Czy ktoś tu jest? Podejrzewam, że wśród krzątaniny przedświątecznej nieliczni mają czas, by tutaj wpaść :). Na szczęście, Święta obfitują w słodkie lenistwo, więc może nieco później ktoś z pełnym brzuszkiem zapuści się w wirtualny świat.
U mnie małe szaleństwo sprzątania i gotowania zacznie się od jutra. Powymyślałam sobie jakieś nowe przepisy wigilijne (oprócz tych starych - stałych) i nie mogę się doczekać realizacji, np. taki bigos wegetariański - to dopiero musi być pychotka!
W ogóle staram się urozmaicać rutynowe czynności, takie jak gotowanie, sprzątanie, by nabrały posmaku nowości i nie stały się nudną koniecznością. Święta co roku nie muszą być takie same, to jak się "bawimy" zależy także od nas. Czasami wystarczy coś drobnego - zrobić "inny" sernik (to zamierzam;) lub zaszaleć ze strojem (powiedzmy, że zaszalałam z jednym elementem stroju).
W ten oto sposób przechodzę do kwestii prezentów. Jestem na takim etapie życia, że bardziej myślę o prezentach np. dla dzieci. Dla mnie wystarczającym prezentem jest każdy nadchodzący dzień, uśmiech ,zdrowie ukochanych osób i merdający ogon psa;).
Jednak dostałam dodatkowy bonus od życia (no dobra, trochę pomogłam) w postaci nagród w wygranych konkursach.
Konkurs kulinarny organizowała Ajka, było trzeba zaprezentować jesienne potrawy. Zaprezentowałam min. czeski przepis na bramborowe placki z serem Niva (myślę, że to on zadecydował o I miejscu). Uwielbiam czeską kuchnię, jest przepyszna i treściwa;). W domu, oprócz gazet z czeskimi przepisami, zaszczytne miejsce zajmuje "Czeska, domowa kuchnia". Bawić się można nie tylko jedzeniem, ale i...słowami, tłumacząc obce wyrazy. Czy wiecie, że ubita piana z białek to po czesku "snih", czyli śnieg? Cóż za poezja:)
Nagrodą okazały się dwie książki kulinarne...w języku angielskim. Z mężem już sobie ostrzymy zęby na pieczone pomidory z serem i cykorię z boczkiem, mniaaaammmm.
A skoro o poezji mowa to dzięki haiku wygrałam konkurs Menbur, ogłoszony na blogu "efekty uboczne". Byłam bardzo (!) zaskoczona wynikiem, widać niesłusznie mniemam, iż mało kto interesuje się poezją. Dlatego poczułam się podwójnie doceniona. Słowa ... naprawdę mają siłę.
Jak szaleć to szaleć - w nagrodę mogłam wybrać buty ze sklepu internetowego Lukamo - wybrałam więc mokasyny...na 10 cm szpilce, a co;) Ponieważ przesyłka była ekspresowa (wyniki konkursu ogłoszono w czwartek, a buty miałam już w poniedziałek - pełen profesjonalizm), miałam już okazję je przetestować. Po 4 godz. "biegania" potrzebowałam już męskiego ramienia;)))...ale ja kocham wyzwania i te w postaci obcojęzycznych książek kulinarnych, jak i wysokich szpilek, ha!
Bo skoro o prezentach mowa, to powinny być one zachętą do czegoś więcej, pewnym wyzwaniem, bodźcem i właśnie takich prezentów znalezionych pod choinką Wam życzę!

I samych dobrych słów Wam życzę ... :)

A oto mój przepis na bramborowe placki z Nivą (ja tam zimą uwielbiam wszelakie ciepłe posiłki):

Bramborové placičky s nívou a hruškou

500g ziemniaków
200g sera Niva (ja dałam ser Brie, ale można powariować także z żółtym serem)
100g mąki
2 gruszki
1 jajko
garść cukru (może być brązowy)
olej do smażenia, sól
mąka na stolnicę
rozmaryn na ozdobę (ja dałam pietruszkę)

Ziemniaki gotujemy, aż będą miękkie. Ugotowane trzemy na tarce, następnie dodajemy do nich mąkę jajko, sól i ugniatamy ciasto (ja zawsze dodaję mąki tyle, by się nie lepiło). Wałkujemy ciasto na stolnicy i kubkiem, większą filiżanką wycinamy kółka. Dajemy je na patelnię z rozgrzanym olejem i z obu stron smażymy na złoto i wykładamy na papier, by wsiąkł tłuszcz. Umyte gruszki rozpoławiamy i środek przykładamy do cukru, potem tą samą stroną kładziemy na patelnię z masłem i czekamy aż gruszka lekko się podpiecze, a cukier skarmelizuje się.
Z placki przekładamy serem, a na koniec kładziemy gruszkę i przyozdabiamy kawałkiem Nivy. Następnie wieże z placków wkładamy do piekarnika, tak by się ser roztopił.
Ja na koniec jeszcze polewam masełkiem.
Palce lizać! (dla jednych może to być obiad, a dla innych przystawka;)

Gaudete.

2011-12-14T14:30:00.002+01:00

"Gaudete in Domino semper" - to wezwanie z poprzedniej niedzieli, sprawiło, iż zapragnęłam poczuć magię tych świąt (jakoby zaprzeczam swoim słowom z poprzedniego posta;). Nie przeszkadza mi, że śniegu nie ma, a nawet zachwycają mnie wystające, zeschłe chabazie, spłowiała, wymęczona trawa. Kojarzy mi się z przemijaniem. Grudzień melancholijny jest mi bliższy od tego, który chwyta za twarz mrozem.
Houellebecq twierdzi, "że jeśli chodzi o konsumpcjonizm, wyższość XX stulecia była nie do podważenia: nic, w żadnej innej cywilizacji, w żadnej innej epoce, nie mogło się równać z jaskrawą doskonałością współczesnego centrum handlowego funkcjonującego pełną parą". Być może demokracja, rozwój techniki i nauki, przyniosła nam spadek radości życia.
Wydaje mi się, że niektórzy ludzie tęsknią za ową radością, światem uczuć, za czymś ciepłym i pierwotnym. Szukają po omacku.
Zastanawiam się, czy zjawisko VINTAGE (w końcu nie tylko o ciuchy chodzi, ale i o gary, meble, styl życia - vintage rozszerza swoje ramy - wszystko co stare, przeszłe, tajemnicze), ma coś wspólnego z poszukiwaniem radości życia, z tęsknotą za czymś dawnym, lepszym? Czy to tylko moda?

W moim rodzinnym mieście zlikwidowali jedyny antykwariat, a szkoda, chociaż z drugiej strony może nie ma już takiej potrzeby. Stare książki po 1zł, są dostępne w bibliotekach, albo pełno ich w kartonach na targach staroci (tylko mieć czas i grzebać:).
Kiedyś uwielbiałam brać do rąk starą książkę nieznanego autora (najbardziej poezje) i czekać...spodoba mi się czy nie. Czasami nie potrzebuję o autorze wiedzieć nic, nie chcę by to jakie miał poglądy, czy był w PZPR, rzutowało na mój odbiór twórczości. Tak właśnie natrafiłam na tomik poezji Tadeusza Kijonki i przez kilkanaście lat zaczytując się w jego wierszach nie miałam potrzeby wiedzieć nic ponadto. Do wczoraj. Zerknęłam do Wikipedii i...zdziwiłam się i ucieszyłam, że jeszcze żyje.
Nie mogę się powstrzymać, by nie zacytować fragmentu wiersza pt. Wigilia:

"(...) Weszliśmy...
Stół nakryty jak do snu - na biało.
Wokół krzesła z obiciem - lecz co które w pyle --
Kogo nie ma,
Gdzie tylu nagle się podziało?
Byli wszyscy,
Pamiętam sprzed chwili tę chwilę.

Czemu tych miejsc za stołem pustych coraz więcej?
Na oczach naraz zbielał do dna zziębły talerz
I w obrus niewidzialnie wbieliły się ręce,
Aż w krtani ość uwięzła
Dusznym rybim żalem(...)"

A oto moje szaleństwo dekoracyjne, któremu uległam , mam nadzieję, że to jeszcze nie koniec;).
W internecie jest mnóstwo inspirujących blogów, pomysł na choinki znalazłam TU, a że miałam stary sweter do wyrzucenia, wyszły wełniane blue choinki. Wianek zrobiony z koła od roweru - jest jakiś plus zepsutych rzeczy;). Zabraknąć nie mogło uroczych muchomorków z masy solnej:).

Mam nadzieję, że jeszcze wpadnę tu przed Świętami , by złożyć Wam życzenia:).
Na razie zostawiam Was z Birdy:

W moim małym miasteczku...

2011-12-09T14:35:00.001+01:00

Myślałam, że Cracking efekt nie dla mnie - do momentu kiedy nie natrafiłam na owe zdjęcie z kajdankami ;)

U mnie spokój i cisza. Pustynia, pobocze. Nie dosięga mnie przedświąteczna gorączka. Owszem, spojrzę na ozdoby choinkowe, pomyślę nad lampkami, ale czy chce mi się walić wielkie kroki na przód? Nie. Dziś na obiad pizza, jutro grochówka, jakieś zakupy, gry, zabawy, a wieczorem książka.
W moim małym miasteczku...Nawet w wielkich miastach mieszkają ludzie pochodzący z małych miasteczek, niektórzy wracają. A są tacy, którzy z wielkich miast przybyli na prowincję i zostali :).

Początkiem tego roku wystrzeliłam w kosmos prawie całą szafę. Co było warte ocalenia ocalało, a co warte zapomnienia wylądowało w kontenerze "Caritas". Teraz w szafie ciuchy, które po prostu używam. Ilościowo średnio na jeża, prześwity na wieszakach jak na głowie starego barana. Poczyniłam kroki w kierunku "must have": dżiny - dzwony z wysokim stanem mam, spodnie a la męskie w krateczkę - zaliczone, szary rozpinany sweter - obecny itd. A do starych płaszczyków sprzed 4 lat doszywa się futrzany kołnierz, zmienia pasek i już (żadna Ameryka;).

Poza tym: "ŻYCIE WCALE NIE JEST BEZNADZIEJNE" - Fannie Flagg.
W tym samym klimacie, dialog z jakiegoś filmu, między kobietą a mężczyzną, taki prawdziwy, że aż mnie rozbawił:
"On: - Happy?
Ona: - Nie jestem nieszczęśliwa".

Oto "świeże bułeczki", z rąk listonosza, a od serca szpieguli, pod której postem, nieopatrznie zostawiłam komentarz;). Dziękuję!

Makijaż fotograficzny

2011-12-01T12:50:00.004+01:00

"Powinnaś wiedzieć, jaką osobą jesteś naprawdę, i starać się być do niej podobna. Stań się pionierem przekraczającym nowe granice- te dotyczące wieku"(D. Loreau "Sztuka prostoty").

Obiecałam kiedyś Asi maila dotyczącego bodajże makijażu fotograficznego, wstyd się przyznać kiedy to było. Stwierdziłam jednak, że temat jest tak ciekawy, że z chęcią podzielę się swoją wiedzą na ten temat z większą ilością czytelników :).
Ukończyłam kurs wizażu we Wrocławiu (podstawy znam;), ale jak to w życiu bywa człowiek uczy się więcej przez tak zwaną praktykę, metodą prób i błędów oraz poszerza swoją wiedzę po prostu interesując się nowinkami w danej dziedzinie.
Nawiązując do powyższego cytatu, buszuję po książkach, po internecie, obserwuję i wyciągam z tego coś co mnie interesuje i zachwyca. Tu się przyznam, że nie jestem fanką tzw. makijaży youtubowych, odwiedzam tylko niektóre tematyczne blogi. Lubię przerysowany makijaż, ale nie w takim powszechnym stylu. Więcej się uczę oglądając backstage z pokazów mody - w ułamku sekundy można podejrzeć jakiś super trik. Podoba mi się jak Ania Orłowska pokazuje "zwyczajne" makijaże, lekko, raz ciach ciach i już. Bo o to tutaj chodzi - o zabawę, im mniej poważnie coś traktujesz, tym stajesz się odważniejszy, poszukujesz.
To tyle tytułem przydługiego wstępu, ad rem zatem.

Oświetlenie a kosmetyki (źródło: "Makijaż fotograficzny" E. Sokólska i J. Grąbczewski) :
Być może zdarzyło ci się kiedyś wykonać perfekcyjny makijaż, ale na zdjęciu wyszedł tak sobie, a nawet gorzej;) . Czyżby wina światła?
Światło ciepłe - jak sama nazwa wskazuje, takie światło ma w sobie domieszkę żółtego (zwykła żarówka, zachodzące, "miękkie" słońce, tło w odcieniu ciepłym ma znaczenie). Zasada prosta jakie oświetlenie - podobna kolorystyka kosmetyków. A więc ciepłe tonacje podkładów, bronzery, wszelkie rozświetlacze.
Zdarzyło ci się, że na zdjęciu wyszła ci twarz w szare plamy? Prawdopodobnie przy "żółtym" świetle użyłaś podkładu w zimnym odcieniu (np. różowym).
Światło zimne (świetlówka, jarzeniówka, pochmurne dni, kiedy światło jest rozproszone) - jak wyżej, tylko że odwrotnie;). Dodam jeszcze, że zimne światło eksponuje wypryski, cienie pod oczyma, należy postarać się zakryć te defekty za pomocą korektora. "Ciepłe" kosmetyki w tym oświetleniu szarzeją.

Światło ostre - wg mnie bardzo trudne oświetlenie, bezlitosne dla zmarszczek i nierówności skóry. Unikam fotografowania się w południe;), gdy niebo jest bez żadnej chmurki. Za to światło studyjne, bezpośrednio skierowane na twarz "wygładza" ją, tzn. gubią się wypukłość, wszystko jest bardziej płaskie. Dobre oświetlenie do makijażu graficznego, do intensywnych kolorów. Pamiętajmy, że delikatny makijaż może być niewidoczny;). Unikamy brązowych pomadek i perłowych cieni ( nie jestem fanką perłowych cieni - wolę już pigmenty, lub satynowe cienie).

Światło miękkie, rozproszone - moje ulubione;), mimo iż wymaga precyzyjnego makijażu, ukrycia defektów skóry, sprawia że twarz wygląda subtelnie - idealne właśnie do delikatnych makijaży, łagodnych przejść.

Ważny jest nie tylko typ światła, ale i kierunek padania promieni. Najbardziej lubię oświetlenie boczne, ponieważ podkreśla "bryłowatość" twarzy, może zaznaczyć nawet kości policzkowe, których nie masz;). Idealne dla okrąglejszych buziek. Ponieważ fascynują mnie makijaże retro, preferuję też oświetlenie frontalne, twarz wydaje się bardziej płaska, ale za to kreski na powiekach (albo czerwone usta) wybijają się na pierwszy plan..
"Można powiedzieć, że gdy kobieta znalazła właściwy podkład, zawojuje świat" (D.Loreau).
Kluczową rolę w makijażu odgrywa podkład (mogłabym się tutaj rozpisać o jego typach itd.). Ograniczę się jednak do tego, iż idealny podkład to taki który nie tworzy tapety, czyli: odpowiednio dobrany odcień (zasada prosta: zimny odcień karnacji - zimna tonacja podkładu i odwrotnie;), zakrywający pory, ale nie piegi;). Przy pełniejszych i płaskich twarzach lepszy będzie jednak o ton ciemniejszy podkład (pamiętajmy, że jaśniejszy optycznie powiększa). Sposób nakładania też ma znaczenie; ja wklepuję wilgotną gąbeczką, jeśli więcej do zakrycia, używam pędzla. I jeszcze jedno, twarz możemy pięknie wymodelować za pomocą bronzera ( nie mam na myśli brązowych plam na policzkach;), różnego typu rozświetlaczy, wtedy będziemy mieć policzki niczym Małgosia Bela;). Jeśli mamy grubą krechę pod okiem lub makijaż typu smoky, radziłabym przystopować z korektorem lub rozświetlaczem pod tym miejscem. Doda lat.
Zauważmy też, że kolor włosów i fryzura tworzą tzw. ramę dla naszej twarzy, tym samym dla makijażu.
Blada blondynka, z bladymi ustami, na bladym tle nie wyjdzie dobrze, chyba że chcemy uzyskać efekt metafizycznej eteryczności;).
Powyższe zdjęcia nie przedstawiają może jakiegoś novum w dziedzinie make up, ale chciałam wam pokazać różnicę między tzw. "płaską"twarzą (same kreski eye linerem), a wymodelowaną podkładem i roztartymi cieniami (przy moich chomiczych policzkach muszę się nieźle napracować by zaznaczyć kość policzkową, w ogóle muszę się napracować, by w moim wieku mieć odwagę ukazywać twarz z bliska ;). Jedno jest wykonane przy oświetleniu rozproszonym, drugie przy bocznym.
Wolałabym te makijaże wykonać na kimś innym, hmmm znacznie młodszym;), ale trzeba sobie radzić samemu (gdy brak Nadwornego Fotografa) tzn. synuś i samowyzwalacz.

Acha, na parę słów zasługuje fotografia czarno - biała; zdjęcia wychodzą ciemniejsze niż w rzeczywistości. Najlepiej używać zdecydowanych kolorów: czerni, bieli, ciemnej pomadki; przejścia między kolorami powinny być płynne.

Do obróbki zdjęć używam PhotoScape'a, ale kombinuję też w aparacie z balansem bieli, oświetlenia itd.
Słucham też rad innych osób (rad skierowanych bezpośrednio;), pamiętam słowa koleżanki: "Magda, nie rób dzisiaj makijażu, bez niego wyglądasz bardziej charakterystycznie". Czasami jest to prawda;D

A na koniec "Song porzuconej" Joanny Kołaczkowskiej, którą uwielbiam! Piosenka na czasie; wczoraj były Andrzejki, zostałam porzucona - ale tylko na chwilę i nie przez Andrzeja - stąd też kumulacja postów;))

A to widok poranny, jaki się rozpościera, gdy wracam z przedszkola do domu, po odwózce Małpiszonów;)
Zachwycam się nieustannie...

Feeling :)

2011-11-29T14:01:00.004+01:00

Zastanawiam się ostatnio, dlaczego tak lubię chodzić do lumpeksu...hmmm. Ceny, owszem - kuszące (ale nie wszędzie, co mnie dziwi, że im bardziej badziewny lumpeks, czyt. trochę pachnący inaczej, ubrania z epoki Jaruzelskiego; tym ceny jak z kosmosu), a jednak, nawet jak nie mam zamiaru nic kupić, lecę sobie poszperać do ulubionego przybytku taniej odzieży i już humor lepszy.
W dobrym sh zawsze ktoś się kręci i chociaż się nie znamy, następuje wymiana spostrzeżeń. Można wyjść z przymierzalni i zapytać się ogółu "jak wyglądam?"Można pogadać sobie z przypadkowymi osobami o ciuchach, formach usuwania zmechaceń, plam.

Właśnie wczoraj, gdy tak buszowałam w wieszakach, uderzyła mnie radosna atmosfera (mimo, iż był dzień pt. "nowy towar";). Matki z nastoletnimi córkami chichoczą, jedna pani zastanawia się czy to sukienka, czy już szlafrok - trwa głosowanie:).
No i powiedzcie mi, czy w Zarze lub H&M uświadczycie takiej atmosfery, takiego feelingu, jak to się dzisiaj modnie mówi. Tam z reguły przechadzają się jakieś usztywnione karki z wysoko podniesionym nosem.
Jest takie powiedzenie wiejskie i możecie uznać mnie za totalną prostaczkę (akurat z pobytu na wsi, wiejskie przysłowia i dosadne teksty podobają mi się najbardziej): "wyżej srają, niż d... mają".
Przepraszam jeśli kogoś uraziłam, oczywiście są wyjątki itd;)))
Sprostowanie: też uczęszczam do TYCH sklepów jakoś sam mi się kark usztywnia, nie wiedzieć dlaczego;).

Jak widać wyniosłam z "mojego" sh nie tylko dobry nastrój, ale świetną torbę (ło, matko!marzyła mi się taka od dawna - stan idealny, mięciutka,eh), cieplutkie bolerko new look i cozy bluzkę w kolorze bladego różu.
Dobry początek tygodnia :D

Buziaki:*

Do blba!

2011-11-26T17:34:00.000+01:00

Mam ostatnio wrażenie, że przeżywam dzień świstaka, albo tydzień świstaka, lub rok świstaka (?). Do blba! - jak mawiają Czesi.
Wszystko się powtarza, wszystko już było, tylko szczegóły się zmieniają.
Pon. - wstaję zakatarzona.
Wt. - wstaję zakatarzona.
Śr. - wstaję zakatarzona.
Czw. - wstaję zakatarzona.
Pt. - wstaję zakatarzona.
Sob. - już mi się nie chce wstawać.
Niedz. - zobaczymy...

Więc jeśli chodzi o ałtfit świąteczny, preferuję ciepłe rajtki, ciepły sweter i ...folię termoizolacyjną na powieki, na nos może też się przyda;).

Cyklicznie odwiedzam pewne urzędy, jak w bajce jest zła i brzydka urzędniczka oraz ładna i miła urzędniczka (Kopciuszek i złe siostry). Zła i brzydka urzędniczka, kiedy grzecznie pukam i pytam się "Czy można?" patrzy na mnie jak na robaka i mówi: "PROSZĘ POCZEKAĆ!". Oj, dobrze, dobrze, chyba ktoś notorycznie wstaje lewą girą. Na szczęście sprawy załatwiam z miłym Kopciuszkiem. W nagrodę kupuję sobie pyszną Milkę i pożeram w całości.

Z opowieści rodzinnych:
A mówią, że dzieci w kościele się nudzą i nie słuchają. Akurat.
Oto jest modlitwa wiernych, ktoś czyta:
"W dzisiejszej dobie, najniebezpieczniejsze jest zakamuflowane kłamstwo. Módlmy się itd...."
A Duszek:
"Ojoj, PINOKIO!!!"

Nigdy więcej!

2011-11-14T15:22:00.001+01:00

Zebrałam się sobie, ogarnęłam się i ruszyłam do...H&M wykorzystać bony. I wiecie co? Nigdy więcej!
Nigdy nie dam się omamić specom od chłitów marketingowych (tak, tak, już to kiedyś słyszałam ze swoich ust;). Śpieszę wyjaśniać dlaczego; otóż był to weekend, ostatni dzień kiedy mogłam wykorzystać te bony. Sądząc po ilości dryfujących ludzi, nie tylko ja czekałam do ostatniej chwili (chociaż jestem usprawiedliwiona - przez ostatni tydzień chorował cały mój dom, a mnie teraz na koniec wzięło;[ ).
Zdziwiłam się bardzo, że asortyment jest trochę inny, niż przed dwoma tygodniami i co tu owijać w bawełnę - droższy! W większości swetry i spodnie po 129 zł, a gdzieniegdzie na metce widniała wyższa cena, niż zapamiętałam, ot tylko o 9 zł, albo o19zł. Na dodatek nie było nic co sobie wcześniej upatrzyłam (a miałam chrapkę na szerokie spodnie aksamitne). Na szczęście w ostatniej chwili wypatrzyłam sweter (widniejący na zdjęciach;) i mąż odetchnął z ulgą, że nie kupię kolejnego szarego czegoś, albo kolejnej pary rękawic, szalika czy czapy.
Sweter zauroczył mnie krojem retro i tym, że się samej sobie w nim spodobałam, mimo, że w H&M-owych lustrach mogłam obejrzeć się z każdej strony;).
Moje marudzenie typu: "A gdzie ja w tym pójdę? Jest biały, zaraz pies na mnie skoczy, dzieci wytrą w niego buźki od ketchupu itp., itd." - zostało brutalnie wyśmiane.
Zresztą pewne prawdy są oczywiste:
Kiedyś mój najmłodszy synuś przysiadł się do mnie, akurat wtedy, gdy na ekranie było jakieś fashion tv, a przed nosem wirowały nam suknie bodajże Oskara de la Renty (te na bogato;) i zapytał:
"-Czy mama chciała by mieć taką sukienkę?
- Pewnie, że tak...ale gdzie ja bym w niej wyszła (+ głębokie westchnienie)?.
-Jak to gdzie? NA DWÓR."
Oczywista, oczywistość:)

Jak widać nie muszę nigdzie wychodzić;), sesja domowa inspirowana nowo odkrytym blogiem retro - uwielbiam!
Trzymajcie się zdrowo - buziaki :*
Ruda małpa ;D

YOU

2011-11-11T18:08:00.016+01:00

Matka Polka bez energii, pielęgniarka i anioł od siedmiu boleści. Mam nawet bony do H&M (ha!) i nie chce mi się ich zrealizować. Nie lubię jak się coś marnuje, więc może zbiorę się w sobie.
Jest już zimno, palę w piecu, żeby przy ciepłym kaloryferze przyjemnie się czytało. Piję herbatę i podżeram wafle z masą krówkowo- orzechową.
Zamówiłam beret via Allegro - miał być inny (bardziej turkusowy) niebieski, by się jednak tak nie załamywać poszukałam obiektywizmu w rodzinie, zadając podchwytliwe pytanie:
- Jakiego koloru jest beret, hę?
Mąż: niebieski (uf).
Rumianek: niebieski (uf, uf).
Duszek: filetowy (cooooo?):(.

Co tam, ludzie mają gorsze problemy.

"Jeśli dać im szansę, ludzie są zaskakująco szczerzy, opowiadając o sobie: Jestem uczciwy i wręcz absurdalnie otwarty" - mówią, albo: Jestem wyjątkowo wrażliwy i trudno mi się odnaleźć w świecie. Albo: Doskonale wyczuwam emocje innych. Lecz aż nadto często spotykam ludzi, którzy twierdząc, że są podatni na zranienie, bez żadnego wyraźnego powodu ranią innych. Samozwańczo uczciwi i otwarci ludzie, nie uświadamiając sobie tego, co robią, beztrosko korzystają z wygodnych wymówek, by dostać to czego chcą. A ci, którzy doskonale wyczuwają prawdziwe emocje innych, dają się omamić najbardziej oczywistym pochlebstwom. To wystarczy bym zadał sobie pytanie: Do jakiego stopnia znamy samych siebie?
Im więcej o tym myślę, tym bardziej chciałbym przestać skupiać się na sobie. Wolałbym lepiej poznać obiektywną rzeczywistość, która istnieje poza mną. "
H. Murakami "Sputnik Sweethheart"

RELATIONSHIP:

Pole walki

2011-10-30T15:34:00.000+01:00

" Trudność polega na tym, że nie wystarczy żyć zgodnie z zasadami. Istotnie, udaje się wam (zaciskając czasami zęby, mocno zaciskając zęby, ale generalnie się wam udaje) żyć zgodnie z zasadami. Wasze zeznania podatkowe są gotowe na czas. Rachunki zapłacone w terminie. Nigdy się nie poruszacie bez dowodu tożsamości ( i karty kredytowej w portfelu!...).
Niemniej nie macie przyjaciół."*
No właśnie...

" Życie wypełnione czytaniem byłoby spełnieniem moich marzeń; wiedziałem to już w wieku lat siedmiu. Materia świata jest dotkliwa, nieprzystająca; ale nie wydaje mi się, żeby można było ją zmienić. Naprawdę sądzę, że całe życie na lekturze bardziej by mi odpowiadało.
Ale takie życie nie zostało mi dane."*

Może było by inaczej gdybym bogato wyszła za mąż, ale cóż - wybrałam miłość. Postąpiłam dobrze, bo bogaci mężczyźni rzadko chcą się żenić, a już na pewno nie z takimi kobietami jak ja, powiedzmy nie dość reprezentacyjnymi. Kiedy mama widywała mnie ciągle zgarbioną nad książką, mawiała: "Gdyby za czytanie dawali pieniądze, była byś ogromnie bogata".
Trochę jednak takie życie zostało mi dane...

O nie, nie, nie jest to pesymizm, a raczej ironiczne i trzeźwe spojrzenie na życie. Świat Houellebecq'a to mój świat, ale równolegle ubarwiam go lekturami typu "Zabić drozda" Harper Lee lub "Mikołajkiem", wciąż chcę wierzyć w dobro jako zwycięzcę.
*Michael Houellebecq "Poszerzenie pola walki"

Ps. Nie bierzcie wszystkiego tak dosłownie;)

patrzę patrzę ubrany w lisi kołnierz idzie świat *

2011-10-26T14:25:00.001+02:00

Pamiętam, że w dzieciństwie fascynowały mnie szklane oczy lisów na kołnierzach dam.
Często jest tak, iż to co nas przeraża jednocześnie fascynuje.
Pamiętam fascynujące tapirowane fryzury z krótkich, koki z długich włosów pań, tworzone za pomocą
Lotionu, dostępnym w kiosku RUCH -u. Niewątpliwie, owe zjawiska zatrzymały się na etapie gierkowskiej epoki.
W moim mieście pracowała na poczcie pani, która miała wysoko tapirowany fryz koloru żółtego blond, oczy w obwolucie kapiącej czerni, powiększone dodatkowo okularem. Wydawała się taka w ogóle najeżona, może dlatego, iż dzieciaki szturmowały jej okienko, nie kryjąc swojej złośliwej ciekawości. Baliśmy się, że nas kiedyś capnie czerwonymi szponami, albo nawrzeszczy, że ho ho.
Miks mody 80/60' s kojarzy mi się jakoś z biurem. Parzoną kawą z fusami do połowy szklanki, zadymionym pomieszczeniem, że siekierę powiesić i wielkimi biodrami wbitymi w szare, ołówkowe spódnice do połowy łydki.

I oto, proszę, mój świat powrócił. TEN świat z wielkim przymrużeniem oka;), w kolekcji: Jean Paul Gaultier - Fall Winter 2011/2012. Czułam się jak dziecko, siedząc na kanapie, oglądając ten niesamowity spektakl, marząc o wielkim koku i zezując łapczywie na makijaż ;).

KOK TAPIR A LA PANI LA MOME:
Dłuuuugie godziny, które spędziłam przed lustrem, tapirując kłaki i wymyślając najlepsze sposoby upięcia dala moich odrastających wcaleniedługich włosów, doprowadziły mnie oto, do szybkiego sposobu upięcia a la lata 60-te;).
Narzędzia: szczotka, mały grzebyk zakończony dwoma ostrymi końcami do podnoszenia tapiru u nasady;), kilo wsuwek (ja i tak zawsze gubię), tona lakieru do włosów, żel do przylizania boków i spinka kwiat.

Włosy od połowy głowy zaczesujemy do przodu, a z pozostałych montujemy wysoko kiteczkę. Przód tapirujemy, lekko spryskując lakierem. Następnie leciutko zaczesujemy tapir na kiteczkę i podpinamy wsuwkami, starając się lekko unieść całość do góry. Na koniec wpinamy kwiat, który ma zamaskować ilość wsuwek i szalejemy z lakierem ;D.

Do miłego!:)
* - H. Poświatowska

puk. puk

2011-10-23T12:07:00.000+02:00

***
nie ma mnie
nie ma mnie

nie ma mnie na fejsie
nie ma mnie na NK

nie istnieję

nekrolog:
jem. śpię, zbieram żółte liście
bawię się z psem

jestem w niebie
***

Równo tydzień temu spakowałam laptopa i wrzuciłam do przepastnej, ciemnej skrzyni. Na tydzień. Pa, pa!
W poszukiwaniu szczęścia, równowagi odcięłam się od wirtualnego świata.
I znalazłam :D.
Już dawno nie czułam się tak szczęśliwa. A przecież nic się niby nie zmieniło; problemy te same, dzieci te same, mąż też ten sam. Nuuuuuuda!;)
Więcej czasu dla tego co ważne, potrzebne...więcej cierpliwości;).

Wygrzebałam pudło ze starymi kasetami magnetofonowymi i piłowałam Nosowską, Neila Younga. Są tacy co podniecają się brzmieniem płyt winylowych, a ja jarałam się brzmieniem kaset (z pukaniami i trzaskami) w moim doświadczonym "jamniku".

Wyłączyłam opcję dodawania komentarzy, zaoszczędzę sobie i wam trochę czasu, a może i zbędnych emocji;).
Co będzie? Zobaczymy....
Serdecznie Was pozdrawiam!

HAKUNA MATATA!

2011-10-13T09:42:00.000+02:00

Zainspirowana TYM postem, nie mogłam przejść obojętnie obok cieplutkiego pasiaka. Chyba trudno by było posądzić mnie o plagiat, wziąwszy pod uwagę oryginalność przedmiotu w paski, ale żeby nie było, zrezygnowałam z rurasów ( choć kusiły mnie czerwone) i wbiłam się w ołówkową, malowniczo wygniecioną niczym jesienne liście kukurydzy ;).
Pasiak jest bogaty w wełnę z domieszką angory. Myślałam, że będzie idealny w zimowe wieczory, a tu proszę - u hu ha nasza jesień zła ;). A po dziesiąte, jak już sweter w lumpeksie jest w dobrym stanie - nie zmechacony, nie rozciągnięty, bez dziur - to już wiem, że żadne pranie mu nie straszne. Cóż, czasami rzeczy nowe, po jednym praniu wyglądają gorzej niż z lumpeksu...
Ostatnio często decyduję się na odzież z drugiej ręki, a powód jest prosty - dzieci. Jako porządna i przykładna mama, powodowana też niewątpliwie ambicją, wzięłam sobie za punkt honoru, by dzieci do przedszkola ubierać "ładnie" tzn. nowe, wyprasowane ciuszki. Jednak za bardzo zaczęłam się denerwować: klejem, kaszką, farbką na sweterku; błotem na spodniach czy kurtce. A skoro rower nie służy do jeżdżenia (byłam w błędzie), tylko do robienia stójek, wiraży i rzucania się z niego w trawę, błoto, to...nie pozostało mi nic innego niż złagodzić stres;).
Chociaż wiem, że są osoby, które za nic by się nie przyznały do tego, że ubierają dzieci w lumpku, ja mam to w udzie i ze stoickim spokojem przyjmuję do wiadomości, że dziecię na obiad miało buraczkową i 2 godziny spędziło na kolanach brodząc w mokrym piasku ;D.

Z cyklu "podaj dalej" polecam przepyszną miksturę (i bardzo zdrową), której przepis podała Sandrula i jest TU. Kupując w warzywniaku imbir, nie omieszkałam podzielić się "tym dobrem" z panią sprzedawczynią i z paniami w około - zainteresowanie było spore. A ponieważ mam u siebie na wsi znajomych, którzy mają pasiekę, miodek lipowy jest pewny, przepyszny i w ogóle pierwsza klasa!
Pozdrawiam i życzę wszystkim zdrowia!

A na koniec: HAKUNA MATATA! Już się nie martw do końca swoich dni, naucz się dwóch radosnych słów HAKUNA MATATA!
Czasy świnki Peppy minęły, przyszła pora na Timona i Pumbę:))

" Od rozważań nad stabilnością żołędzi do problemów ruchu ciał niebieskich"*

2011-10-06T10:33:00.001+02:00

" Tak oto wyjaśniliśmy, jak bardzo ważne jest ubranie dla człowieka. Jest tak ważne, że nie sposób rozstrzygnąć, czy człowiek to jego ubiór, czy ubiór to człowiek. Chciało by się nawet powiedzieć, że historia człowieka, nie jest historią jego ciała, nie jest historią jego kości, nie jest też historią jego krwi, lecz historią jego ubioru(...) Dawno temu przyroda stworzyła i wypuściła na świat ludzi na równych prawach. Stąd też wszyscy bez wyjątku rodzą się nadzy. Jeśli natura człowieka zadowoliłaby się tą równością, ludzie do tej pory żyliby nago. Ale pewien nagi powiedział: Jesli wszyscy są tacy sami, nie ma zachęty do poszukiwań, nikt bowiem nie dostrzeże tego wysiłku. A przecież ja to ja, chciałbym więc działać tak, żeby każdy zauważył, ze to ja. W tym celu chciałbym włożyć na siebie coś takiego co innych zadziwi(...) Śledząc pochodzenie wszystkich odmian odzieży przekonujemy się o jednym: nie ma dowodów na potwierdzenie tezy o powstaniu odzieży pod wpływem konieczności, braku innych zajęć, przypadku czy po prostu nudy. Zrodziła się ona i przybierała rozmaite nowe formy - z nieugiętego pragnienia pokonania innych, z chęci podkreślenia różnic między ludźmi (...) Tak jak przyroda nie znosi próżni, tak człowiek nie lubi wzajemnego podobieństwa".
Tak oto każdą wolną chwilkę spędzam w towarzystwie: Kushami, Kangetsu, Meitei - naczelnych postaci książki pt. "Jestem kotem" Natsume Soseki, której narratorem jest bezimienny kot. Rozważania i obserwacje kota wprowadzają mnie w głębsze tajniki filozofii życia ("nie samym ryżem człowiek żyje":), natomiast spotkanie z trzema druhami to balkonik loży szyderców rodem z "Muppet Show". Dreszcze i śmiech!

Wiedziałam o czeskim poczuciu humoru, o angielskim poczuciu humoru, teraz przyszedł czas na japońskie poczucie humoru;).

Zapuszczam włosy, bo: dzieci mnie o to prosiły, bo dawno takich nie miałam, bo...bo chcę mieć wielkiego koka banana rodem z pokazu Rochas spring summer 2012 (zakochałam się w całej kolekcji ;).
Na razie wychodzi mi takie coś:

;))

* to temat artykułu napisanego przez szczerbatego Kangetsu.

Bz

2011-09-25T11:39:00.001+02:00

Dziś bz filozofowania, bz "rozmiękczacza" w postaci rodzinki, bz emocji.
Wyznam tylko, że kocham kratę (chodzi o deseń), paski i kropki!

Poza tym nie potrafię wprost wyrazić jak jestem zadowolona z faktu, iż Nutmeg zamieszkała we Wrocławiu!
Będzie więcej spotkań w "Czeskim Filmie", więcej kaw w wielkim kubasie i więcej ogromnego sernika...później tylko będę próbowała ukryć brzuchol i stanąć w pozie 3/4 - sesja musi być, obowiązkowo (nawet kosztem spóźnienia się na pociąg;).

Miało być też bz marudzenia...e, tam;)
Ahoj a pekny den!

Wspomnienia jako paliwo życia

2011-09-22T09:57:00.003+02:00

" - I tak sobie myślę, że może ludzie używają wspomnień jako paliwa życia. To czy dane wspomnienie jest ważne czy nie, nie ma znaczenia dla utrzymania się przy życiu. To tylko paliwo. Czy to reklamowe wkładki w gazetach, czy książki filozoficzne, czy nieprzyzwoite zdjęcie, pęk banknotów po dziesięć tysięcy jenów - jeśli ich użyć na podpałkę, z punktu widzenia ognia wszystkie stają się takim samym papierem. A ogień paląc się nie myśli sobie: < O, to Kant > A to wydanie popołudniowe gazety 'Yomiuri' albo < Niezłe cycki> . I z tym jest tak samo. I ważne wspomnienia, i niezbyt ważne wspomnienia, wszystkie bez różnicy są paliwem (...)To dlatego, że mogę czasami po trochu wyciągać te różne wspomnienia, ważne i do niczego niepotrzebne, jakoś udaje mi się dalej żyć (...)"
Haruki Murakami "Po zmierzchu"

Szufladka pt. "małżeństwo" zapełnia się wspomnieniami (to już 9 lat), będę miała co wspominać, choć jestem ogniem, który wolałby raczej trawić Kanta, albo plik pieniędzy niż ulotki wetknięte do skrzynki;).
Szufladka z napisem "dzieci" ma krótszy żywot, ale kartotekę przebogatą;).

Tęsknię za filmowym seansem w kinie tylko we dwoje. Na szczęście jest TV Kultura i jak tylko emitują japońskie filmy zastygamy z kieliszkiem wina przed telewizorem. Wciąga nas cisza, pozorny brak akcji, przepiękna muzyka.
Czasami czujemy się naprawdę "ukulturalnieni";)np. tym:
-"Pusty dom" - dramat obyczajowy (Bin-jip), Korea Południowa/Japonia, 2004r. reż. Kim Ki - Duk;
-"Tony Takitani" - dramat obyczajowy, Japonia, 2004 r. , reż. Jun Ichikawa, świetna muzyka!!! - Ryuichi Sakamoto;
- "Dolls" ("Lalki"), reż. Takeshi Kitano;

Gdybym nie bała się latać samolotami, marzyłabym o Japonii :).

Śniło mi się dzisiaj...

2011-09-14T09:43:00.003+02:00

..., że jest artykuł o mnie w październikowej "Olivii". Pędzę do kiosku i o! - faktycznie jest! Czyżbym była czarownicą? ;)
Zdarzyło się kiedyś, że napisała do mnie Ela Dziennikarka z propozycją zostania lokalną celebrytką, toż nie mogłam odmówić! A tak poważnie, zanim odpowiedziałam, głęboko zastanawiałam się nad tym, cóż może być ciekawego w zwyczajnym życiu, w kobiecie, która żyje w "zapadłej dziurze" i codziennie pcha do przodu ten swój wózek z powtarzającymi się czynnościami. Stwierdziłam jednak, że stawianie sobie takich pytań, jest jak zastanawianie się nad koszeniem trawy, która za parę dni i tak urośnie, czy wyrywaniem chwastów. Biorę to co mi daje życie i staram się nie dzielić włosa na czworo (choć czasami udaje mi się nawet na sto - w chwilach destrukcji;).
Potraktowałam to jako przygodę, wspaniałą jak się okazało. Ela Dziennikarka przemierzyła setki kilometrów, by porozmawiać ze mną przy kawie w Pierzei - tej na wskroś PRL-owskiej knajpie (ona odważyła się nawet zjeść tam rosół!). Paplałyśmy i paplałyśmy, a Ela wymodziła z tego naprawdę cudowny tekst, bo prawdziwy, bo nie szukający sensacji...poza tym nie znalazło się w nim nic czego bym nie chciała - dziękuję Ci Elu:).
Następnie była podróż do Warszawy (o czym Wam już pisałam), która przyprawiła mnie o ciągły rechot w drodze powrotnej. Posłużę się słowami męża: "A co ty myślałaś, że to Trinny i Susannah będą?" - to oczywiście podsumowanie moich zawiedzionych nadziei na stylizację rodem ze stolicy.
Nadmienię tylko, iż "wywalczyłam" sobie trochę tę niebieską sukienkę, szkoda że w gazecie nie pokazali jej w całości;)).

Jeśli chcecie dowiedzieć się czegoś więcej o małym Wróbelku i jego "prostych" dziejach zapraszam do lektury;)
.
Przyznam się nieśmiało, że czytając tekst o sobie popłakałam się ze wzruszenia i radości, aż musiałam to zagryźć ciastem bananowym i popić kawą;).

Puszka Pandory od Majorki;)

2011-09-05T12:39:00.004+02:00

Dotychczas Majorka kojarzyła mi się z przyjemnym miejscem, w którym z chęcią poleżałabym do góry brzuchem sącząc drinki z palemką. A tu brutalnie zostałam sprowadzona na ziemię, mam bowiem odpowiedzieć na 10 kosmetycznych pytań od tajemniczej Majorki.
Do zabawy wkręciła mnie "niedobra"( bo zamiast obierać ziemniaki, to ja posta piszę;) Sivka i Tara.
Nie dziękuję bardzo ;P

O! i zasady są:
1. Umieścić w poście logo "10 pytań kosmetycznych od Majorki".
2. Napisać kto zaprosił do zabawy.
3. Zaprosić do niej 12 blogerów/blogerek.
4. Poinformować ich o tym.
5. Odpowiedzieć na 10 pytań kosmetycznych.

Puszka Pandory została otwarta, to jedziemy z tym koksem:

1.Używasz kolorowych cieni do powiek, czy naturalnych?
Jak się bawić to tylko kolorami, a dla mnie makijaż to zabawa, wariactwo na pograniczu z teatrem w zaciszu domowym, w odważniejszych momentach i na szerszym forum;).
2.Co wolisz bardziej: pomadkę, czy błyszczyk?
To tak jakby się mnie ktoś zapytał: wolisz czekoladę białą czy mleczną? To zależy od humoru;) A że nienawidzę wybierać, więc biorę wszystko!
3. Czy uważasz, że tylko drogie produkty są dobre?
Czasami bywają lepsze, po prostu...
4. Czy używasz róż do policzków i co sądzisz o tym kosmetyku?
Bardzo lubię i używam namiętnie, by odjąć sobie lat, ukryć podwójny podbródek i chomicze policzki;).
5. Jaki jeden produkt kosmetyczny zabrałabyś na bezludną wyspę?
Będę oryginalna: krem do twarzy przeciwko poparzeniom III stopnia;)
6.Miałaś kiedykolwiek problemy z cerą?
Spuszczam na to pytanie zasłonę milczenia...
7. Używasz filtrów?
Uhm, ale bez wariactwa i tak najczęściej przebywam w cieniu...drugiej osoby;)
8. Na jaki produkt kosmetyczny , Twoim zdaniem, trzeba wydać najwięcej pieniędzy?
Na krem pod oczy, moje drogie dzieci....
9. Co sądzisz o maseczkach do twarzy i czy ich używasz?
Używam jak mi się przypomni, albo mam kiepski dzień, ale unikam koloru zielonego, by nie straszyć domowników;).
10. Makijaż której gwiazdy, podoba Ci się najbardziej?
Cenię sobie, gdy "gwiazdy" wypracowały sobie nie tylko własny styl, ale i charakterystyczny dla nich makijaż. Coś jak logo na twarzy;) Jak już zapewne wiecie, nie gustuję w makijażach upiększających, co raczej w oryginalnych i cóż, gdybym żyła sobie np. w takim Paryżu, nosiłabym czerwone kreski na powiekach, albo "podbite oko" (czyt. smoky eye do kwadratu;). Na razie się wstydzę i boję złośliwych przytyków, tudzież odzieży z za długimi rękawami, więc szaleję na swoich metrach kwadratowych. Ci co mnie kochają, mówią iż zawsze wyglądam pięknie - tylko nie wiedzieć czemu pan mąż zaczyna coś nucić o szkieletach i trupach;)
A!Miało być o gwiazdach a więc: Tilda Swinton (albo mocny makijaż, albo ino blada twarz - to coś dla mnie), Jadwiga Staniszkis (idealne, rozpoznawalne czerwone usta), Vivienne Westwood (za cudowne kreseczki na powiekach) i Alexa Chung (charakterystyczny makijaż w stylu retro - czasami tylko wzmocniony).

Uffff...to niech się teraz pomęczą:
brosha
Lady in black
Mała Gosia
Klamoty
Birds closet
Sigrun
Miriana
Granda

Każdy pretekst jest dobry, miły i przyjemny, by nie obierać ziemniaków - od pierogów z Biedry się nie umiera;)

Wielka cisza...

2011-09-01T10:07:00.003+02:00

Samotna huśtawka, autka porzucone w piaskownicy, wielka cisza...w sercu lekki ucisk.
Moje dzieci pierwszy dzień w przedszkolu, były łezki i zagubienie w oczach - a ja byłam dzielna;) dopóki nie wyszłam z budynku. Chlipnęłam raz czy dwa, otarłam nos, eh...A niedawno było jeszcze tak:

Ważka nie miała nic przeciwko by dać się zanieść do pokoju i pozowała do zdjęć jak rasowa modelka;)

Pierwszy wrzesień, jakże piękny. Życzliwe słońce i rześkie powietrze. Ptaki jeszcze ćwierkają,czerwone róże się uśmiechają, ogromne ważki fruwają - zaczarowany (smutny) ogród:)

Na szczęście etap wielkich marzeń mam za sobą, pozostały te malutkie, jak zwykle szalone. Z panem mężem zapragnęliśmy mieć koziołka Bubusia, kozę Luckę i świnki wietnamki Ping i Pong. Takie mini zoo z tendencją rozwojową;) Na razie o tym non stop gadamy, choć nie wyobrażamy sobie jak to będzie, bo to zależy od pracy i od finansów. Ale wiecie jak to jest, kiedy się czegoś bardzo pragnie i to coś wywołuje szeroki uśmiech na waszej twarzy?;D

W skład mojego pierwszowrześniowego przyodziewku wchodzi ulubiony, ocalały żakiet z RE, ulubione spodnie - szwedy z H&M, ulubiona koszula w kratkę i niedawno nabyty szal z RE (aż mi się słodko zrobiło od tego "ulubiony", ble;)

A poza tym uwielbiam jesień, zapach zgniłych i palonych liści. Melancholię...i nową ramówkę w TV;D

Lat bieg

2011-08-25T22:02:00.001+02:00

Na kolację były sernikowe lody "Symfonia" z Biedry z dodatkiem musli, bo czyż można spożywać coś innego w takie upały? Ewentualnie wieczorem można popijać Yunana do symfonii świerszczy;)

Kobieta, babka, babeczka, "baba" (tego nie cierpię, kojarzy mi się z Baba Jagą), niewiasta - różne określenia do mnie pasują. Mam "pesi" jak słusznie zauważa (co godzinę) Duszek, no choć bym chciała to nie zaprzeczę;). To, że już dawno nie jestem dziewczyną zakodowałam sobie w mózgu, co nie zmienia faktu, iż przestałam się nią czuć dopiero, gdy zostałam mamiszonem. Wiem - późno, ale tak to już bywa, każdy ma swój rytm;).
Trudno nawet ująć w zdania, co konkretnie się zmieniło...o, np. potrzeba szukania inspiracji w kobietach 30+, szalonych, lubiących modę, mimo posiadania dzieciaków i licznych obowiązków.
Nie ukrywam, że moja lista blogów, które odwiedzam zmieniała się wraz ze mną. Nic na to nie poradzę, iż nie inspirują mnie nastolatki (choć jest jedna taka), nastoletnie dwudziestolatki, wszechobecne koturny (czasami z tęsknotą wypatruję śladu kurzu na butach, który świadczyłby o ich użytkowaniu), ćwieki, plastikowe zegarki, króciutkie jeansy z wystającymi kieszeniami, bluzy z krzyżami (zawsze gdy takie widzę, stają mi przed oczami "Krzyżacy" lub krzyżaki pająki;) i broń Boże nikogo nie krytykuję.
Szkoda mi tylko trochę, że nie ma więcej blogów lifestylowych, pokazów mody itd., adresowanych do kobiet dojrzałych. Rozumiem oczywiście, że w obecnej dobie trudno określić, co konkretnie "przystoi", zatarły się normy - podobne ciuchy noszą "babcie" i małe dziewczynki (tylko, że mniejszy rozmiar).
Bliższy mojemu sercu jest vintage (oj, podoba mi się bardzo, gdy ktoś świetnie wygląda w ciuchach z lumpexu) niż "sieciówkowy" styl. Najbardziej vintage - jako styl życia.
Odkryłam ostatnio blog (przeglądając zalinkowane blogi u Birds Closet), który mnie zachwycił: bleu bird. Ta piękna kobieta jest mamą, świetnie wygląda i z prostotą przedstawia swoje życie: ostatnio nawet przeczytałam, że uczy swoje dzieci w domu(!) - jeśli się nie mylę. Nie tylko inspiruje mnie jej styl, ale i wnętrza domu, także to jak ubiera dzieci;) Bardzo bym chciała, żeby ubiór moich dzieci był mi obojętny - po tym jak zjeżdżają na brzuchach po piasku i drą portki na płocie;), ale nie jest. Styl rodziców rzutuje oczywiście na dziecko...aktualnie gromadnie zapuszczamy włosy (oprócz "taty męża";)
A może Wy znacie jakieś fajne blogi lifestylowe zwariowanych babeczek 30+?
Z chęcią poznam:)
Ps. Ostatnio w chwili depresyjnej czy tam kryzysie wieku średniego;), obciachałam sobie grzywkę (czy istnieje jakaś niewiasta, która nigdy nie uległa pokusie, by samej sobie podciąć włosy?)...

Z chęcią czytam moim pociechom stare bajki - mają piękny, literacki język, który rzadko się spotyka w disneyowskich opowiastkach.

Matka Głupotka ;)

2011-08-18T14:46:00.006+02:00

Kiedy czujemy, że coś się już nie powtórzy, staramy się przeżywać ten czas pełniej, świadomiej, radośniej. Cieszymy się.
Niedługo dzieci pójdą do przedszkola, skończą się leniwe poranki, nieśpieszne śniadanka, wspólne obiadki. Nie będę już miała okazji tak często słyszeć ich śmiechu, czy kłótni. Być może będzie pośpiech. Pocieszam się tym, iż nie wiem czy bym nie zwariowała, gdybyśmy w jesienno - dżdżyste dni siedzieli sobie na głowach;)
Szykuje się czas zmian...mimo, iż macierzyński mogę rozciągnąć prawie do świąt Bożego Narodzenia, chcę zamknąć własną działalność i znaleźć pracę. Na razie szukam takiej jaka mi odpowiada, a później zobaczymy czy będzie co dadzą;)

Tkwiąc więc na razie w tym magiczno - beztroskim świecie moich dzieci (i ich pomysłowych kolegów;), sączę shake bananowy z masłem orzechowym (z przepisu Sandruli) z dodatkiem małej czarnej i zaczytuję się na przemian "Dziennikami" Z. Nałkowskiej i po raz enty "Córką Robrojka" M. Musierowicz.
Czy już kiedyś pisałam, że uwielbiam książki dla młodzieży? Być może już dziecinnieję na starość...cóż, za młodu byłam dorosłą, to teraz chcę nadrobić stracone dzieciństwo - taki duchowy "Ciekawy przypadek Benjamina Buttona";).
Teraz jest ten moment by ujawnić swoje ulubione lektury młodzieżowe, jak prosiła mnie Szmaragda, słynąca z iście literackich postów:).
M. Musierowicz to sprawa oczywista, nie uwierzycie, ale odkryłam "Jeżycjadę" w wieku 24 lat i wpadłam w nałóg i tak doblba - jak mawiają Czesi. Moim popisowym ciastem jest "murzynek Gabrysi":).
Dalej - strasznie żałuję, że więcej książek nie napisała Krystyna Nepomucka (pękam ze śmiechu), Ewa Nowak, K. Siesicka, A. Lindgren, że nie ma więcej części "Muminków" T. Jansson. Lubię "Przygody Mikołajka" (od kiedy mam dwóch łobuzów w chacie, jego zgrywy już mnie tak nie śmieszą;). Kultową książką jest dla mnie "Błękitny zamek" (po części odzwierciedla moje życie) L. M. Montgomery oraz "Dzban ciotki Becky".
Jest masa książek, których tu nie ujawnię, bo nie pamiętam tytułów bądź autorów. Często wchodzę do biblioteki dziecięcej (teraz pod pretekstem, że wypożyczam dla dzieci;) i biorę to co mi się podoba z okładki i po pierwszych, przekartkowanych stronach.
Ostatnio na przykład pożarłam książkę "Moja mama i zielonooki potwór" Meg Harper i mam apetyt na więcej - kochane dzieci stwierdziły, że jestem podobna do tej pani z okładki, czym połechtały moją próżność. Ciekawa jestem jak kiedyś określać mnie będą moje dzieciary, czy tak?:
"Mama często doprowadza mnie do szału, ale zawsze miała ogromne poczucie humoru. Nazywaliśmy ją Pupiasta Mama (rany, był powód!), Matka Brzuchatka (kiedy była w ciąży) i potem Matka Głupotka (kiedy przygarnęła Rovera) - i zawsze ją to śmieszyło. A teraz stała się Matką Desperatką, i nie ośmieliłabym się użyć przy niej tego przezwiska. Prędzej się rozpłacze niż roześmieje; wygląda to tak jak by była wielkim balonem, z którego stopniowo wyszedł cały hel i który teraz tylko dynda na końcu sznurka".
Hmmm, w moim wypadku obstawiam Matkę Głupotkę (bo mam bzika na punkcie Boniunia), ewentualnie na Matkę Furiatkę;).

Zdjęcia to dzieło mojego najmłodszego synusia (4 l.) - jego entuzjazm mnie powalił "Mamo jesce tu i tu chodź, mammmooo mogę jesce? Prawda, ze umiem?"
Synu, oby wszyscy fotografujący swoje lube na blog, mieli tyle entuzjazmu co ty:)))

Poniżej pokaz, który obejrzałam z rozdziawioną gębą - była noc i zachwyt! Nazajutrz powędrowałam po trampki, to będzie moje naczelne obuwie sezonu lato - jesień;)

Co słychać w małym świecie?;)

2011-08-09T18:59:00.001+02:00

Backstage;)

Droga

Co słychać w małym świecie Wróbelka? Ano, ostatnio mały świat szarej persony zetknął się z wielkim światem Stolicy. Wróbelek w Warszawie na ul. Wilczej miał sesję zdjęciową...więcej opowiem, zdradzę w okolicy września. Teraz tylko mała zapowiedź w postaci powyższego zdjęcia:) Mogę Was tylko uspokoić, że nie była to sesja do CKM-u, Playboya albo Cosmopolitan, otarłam ja się tylko o progi tychże siedzib;)
Z Warszawy zapamiętam na pewno ulicę Marszałkowską, którą zjeździłam wzdłuż w obu kierunkach, błądząc także po rondziach w skwarze i pocie. Jak bumerang wracałam na Aleje Jerozolimskie, szukając trasy na Wrocław. Z kłopotu wybawiła nas sympatyczna Warszawianka, która wsiadła do auta i wskazała właściwą drogę nucąc pod nosem jako przerywnik: "żu żu, tego, co ja chciałam...a więc, trzeba skręcić w prawo...żużu".
Po takich podróżach z ulgą wracam do domu, stęskniona za dziećmi i psem (ściskam i wycałowuję na amen), wdzięczna za to co mam.

Dzisiaj po południu z rozkoszą zasnęłam obok młodszego synusia - cóż za świetny sposób spędzania czasu z dzieckiem;)

Jak tam mój minimalizm...czy ktoś jest ciekawy?:) Celowo omijałam ostatnio ten temat, by nie nudzić Was. Uzbierało się jednak kilka przemyśleń, milczeć więc nie mogę;)
Sama Biurowa widziała, że mieszczę się z mężem do jednej szafy (średnia z Ikei;), mamy tylko jeszcze jedną na okrycia wierzchnie.
Prawie, że sięgnęłam dna, nawet z ostatnich wyprzedaży wyszłam tylko z szaliczkiem (no naprawdę już nie wiem, co będzie z tym blogiem;) Wakacje to był czas imprez: chrzciny, urodziny imieniny itp.
Mając w szafie 3 małe czarne (elegancka, jesienna, "do biegania"), jedną ciemnozieloną i w stylu retro sukieneczkę stałam parę razy przed dylematem w co się ubrać? Na przykład na chrzciny swojego synka: czarna odpada. Chciałam coś radosnego, bo to przecież radosne wydarzenie. Nie chciałam kupować nowej sukienki "na raz" i ...wygrzebałam z czeluści maxi dress:)
Jadąc do Warszawy też zastanawiałam się "jaka sukienka"? I znowu do wyboru te same...wybrałam tę co miałam na spotkaniu z Nutmeg.
Konkluzja: dobrze, że powstrzymałam się przed zakupem wielu przypadkowych rzeczy, ale...przydałoby się jeszcze parę sukienek. I cóż...trochę brak szaleństwa, bo co to za przyjemność obskakiwać wszystkie imprezy w małej czarnej?
Mam ja ci ochotę czasami zaszaleć i wyglądać jak Helena Bonham Carter, a ponieważ jestem przekornym stworzeniem, to kto wie;)?

Na razie wyglądam tak (w oczach mojego starszego synka, to ta chudsza z mniej wyłupiastymi oczami to ja), stwierdziliśmy z mężulem, że jesteśmy kosmitami;)

Wizualizacja mnie w rozmiarze 34 się oddala, bo tak przyjemnie piec dzieciarom torciki urodzinowe (tu - przepis, polecam!), później wylizywać miski i garnki;)
Nie powiem, po takim szaleństwie trochę się przegładzam...ale bez przesady;)
W sumie to chciałam powiedzieć, że jedyne co mnie drażniło w książce D. Loreau to kategoryczny ton (o tym też wspomina Ajka) w sprawie otyłości. Oczywiście zgadzam się z wieloma rzeczami np. "jedz mniej, ale lepiej". Jednak boję się ludzi, którzy chcieliby aby wszyscy byli idealni (było już paru takich w historii świata, którzy chcieli innych uszczęśliwić). Zgrzyta mi w mózgu stwierdzenie "Utyć to w jakimś sensie umrzeć". Zresztą, przeczytałam ostatnio książkę Natalii Rogińskiej "Gruba", która świetnie ukazuje stereotypowe spojrzenie chudych na osoby puszyste.
Jej, ale się dzisiaj rozpisałam...to ta warszawska adrenalina;)

To już na koniec chciałam podziękować wszystkim osobom, które mnie nominowały w kategorii: "On Lovley Blog Awards". Nie miejcie mi tylko za złe, że nie pociągnę tego łańcuszka, ale wiedzcie, że zawsze jakieś ciepełko rozlewa się w mym sercu, gdy jestem w ten sposób otagowana:)
Nominowałabym wszystkie blogi znajdujące się u mnie po prawej stronie, o sobie piszę ciągle, więc wolę streścić się w słowach poniższej piosenki:

All of you

2011-07-31T19:23:00.001+02:00

" We wszystkich dziedzinach życia spotykamy się z pomysłowością jednostkową i naśladownictwem tłumu - nikt wszakże naśladować mu nie każe, on chce sam, nakazuje to sobie mocą opinii, bo nie ma sił na samodzielność. A zresztą - niekoniecznie musi to być naśladownictwo: duch epoki jest niekiedy czymś w powietrzu. Po sukniach długich nastają krótkie, po rękawach szerokich u góry, rękawy - szerokie u dołu - tak samo jak po realizmie idealizm, po pozytywizmie mistycyzm..."

Zofia Nałkowska "Kobiety"

Czy po "rurkach" nastały szerokie spodnie, czy już po szerokich spodniach, "rurki" znowu są modne? Czerwone są już passe? Unoszę się na falach ducha epoki, który zmienia się z minuty na minutę...

Miuczyńska

2011-07-23T16:52:00.001+02:00

Wystarczy, że deszcz nie pada. Wystarczy, że słońce wychyli kinol zza chmur. Mój dzień, mój, już nie zaczyna się jak u Adasia Miauczyńskiego: "Jestem skrajnie wyczerpany a przecież jest rano...". 6x6 lat już (k....)mam (pora umierać).
Bo w domu można robić wiele rzeczy...pocieszać się, że jeszcze do jesieni miesiąc z hakiem, a letni deszczyk taki milutki. Zrobić rekonesans trendów w makijażu jesień - zima 2011/2012 (o!Jak mi się podoba się Jason Wu albo Dolce i Gabbana - walnę se takie same i pstryknę fotki, se).

Machnąć ręką na wyprzedaże w odzieżówkach, sprawić se taker, materiał z IKEI i odświeżyć krzesła se na przykład.
Albo - przemalować pokój, bo ten słoneczny żółty w ponurym pokoju, nie był wcale słoneczny tylko jeszcze bardziej ponury, niż w ogóle. Jest teraz jasny koralowy i jest słodko, jak niemal jak skąpana w koktajlu truskawkowym sie czuję.

Fajnie jeśli w ponury dzień wpadnie Biurowa z rodzinką, jest pretekst, by upiec murzynka, objeść się czekoladą, wykurzyć fajurę.
A kiedy zaświeci słoneczko jest normalnie chęć, wena by skrobnąć pościk, o tym jak to miło jest gdy nie pada, a gdy pada też fajnie, a najfajniej gdy się pozna kolejną "wirtualną" koleżankę;)

Życzę Wam miłego weekendu, Wam życzę:)

Zdradziecki Trawnik

2011-07-15T18:00:00.001+02:00

Jedni mają lepiej, a inni gorzej. Na wakacje i urlopy cywilizowany człowiek jedzie nad morze albo w góry, co wcale nie jest gwarantem ciszy i spokoju.

Pozbawiona złudzeń wybrałam się do miasta, nastawiona na hałas, smród spalin i falujący tłum. Na co dzień wszakże mam po dziurki w nosie świeżego powietrza, ćwierkających ptaków, zieleni i przestrzeni.
Jakże mile się rozczarowałam...bo to miasto, w którym się urodziłam i spędziłam niemal ćwierć wieku przywitało mnie wspomnieniami i nostalgią. Jeszcze nigdy nie wydało mi się tak piękne, a ludzie tacy mili i sympatyczni.
Stary dom, w którym spędziłam pierwsze kilkanaście lat zestarzał się ze mną, czyli - nic się nie zmienił...meliniarsko, ale swojsko.
Później blokowisko, ławeczki na winnicach, gdzie czytałam książki i sentymentalna podróż w godzinach szczytu autobusem nr "13"przez centrum miasta.
Babcia i dziadek jeszcze obecni, ale coraz bardziej bledsi i schorowani.

Kiedyś myślałam, że jak stąd wyjadę, to już nie wrócę...ale teraz nie jestem tego taka pewna.
Czy historia musi zatoczyć koło, czy korzenie wzywają...a może to potrzeba ciągłego uciekania, zmian, who knows?

Zdradziecki Trawnik rósł nieopodal mojego osiedla;))

"Nie jadam kolacji, chyba że proszona" ;)

2011-07-02T18:04:00.001+02:00

Na razie ćwiczę się w wizualizacji. Przeczytałam, że większy wpływ na nasze chudnięcie ma świadomość albo podświadomość, niż ćwiczenie silnej woli - ta, jak wiadomo kiedyś się kończy i jojo nie kojarzy się nam już tylko z dziecięcą zabawką;).
Trzeba więc zacząć od wyobrażenia siebie z najdrobniejszymi szczegółami: sylwetka, włosy, ciuchy, biżu - jak bym chciała wyglądać.
Wymyśliłam siebie TAK : rudy koczek, rozmiar 34 (co najmniej ;), ubrana mniej więcej jak na zdjęciach poniżej. Rudy koczek rośnie, od wymarzonego rozmiaru dzieli mnie trochę i jeszcze trochę, ale twardo zmierzam do celu...dzielę się posiłkami z moim psem, chadzam na spacery, ręka mi drży kiedy sięgam po chipsa (od razu włącza się wizualizacja) i odrzucam go precz!Co do ciuchów, to ta sfera istnieje tylko w wyobraźni, jak widać lato rozleniwia i chadzam w kalisrakach ;)
Wirtualnie też bawię się modą...czytając TEN post odnalazłam swoje trzy punkty odniesienia:
- minimalizm

- paryżanka

- Daniela Gregis

Wykreśliłam: retro (obawiam się wyglądu "zatrzymała się w czasie, kiedy była młoda";), artystycznie, rockowo itd.
Spróbowałam też wytypować makijaże, w których czuję się najlepiej i w tym temacie stawiam na retro, popatrzcie jaką fajną stronkę znalazłam:)

Zamykam oczy i upajam się swoim wirtualnym wyglądem...sięgam po rodzynki w czekoladzie, ale co tam, najwyżej nie zjem kolacji;)

Ps. Źródło pochodzenia zdjęć z "inspiracji":
http://thesartorialist.blogspot.com/
http://carolinesmode.com/stockholmstreetstyle/
http://www.margherita.net/fashion/shows/woman_summer2009/danielagregis/
http://www.michaelsontag.de/

Bardziej być;)

2011-06-21T14:38:00.007+02:00

Lubię rozgryzać jak pojmowany jest minimalizm przez innych ludzi i podoba mi się, że nie został jeszcze (?)ujęty w jakieś sztywne ramy, przyfastrygowany do jakiejś religii itd.
Pokrewnymi słowami mogą być: asceza, skromność, dyscyplina, wolność; a jak wiadomo, były lub są one nadal wyznacznikiem w życiu dla mnichów buddyjskich lub katolickich (i nie tylko dla nich zapewne;).

Po przeczytaniu książki Dominique Loreau "Sztuka Prostoty" doszłam do wniosku, iż minimalizm rozumiem jako "bardziej być, niż mieć", sztukę skromności połączoną z własnymi pasjami. Nie uważam, że trzeba się koniecznie ograniczyć np. do 100 rzeczy, wpaść w szał wyrzucania. Chodzi raczej o "wypadnięcie" z szału kupowania;) i pozbywanie się tego co dla nas szkodliwe (ach, te nieszczęsne ciuchy do niczego nie pasujące, lub nietrafione prezenty od nielubianych osób;).
Jeżeli książki są moją pasją, cieszą moje oko, to nie widzę powodu, bym miała się ich pozbywać.
Dzięki tej książce potrafię ująć w słowa myśli, np. dotyczące skromności.
Przeczytałam, że człowiek chcący żyć skromnie jest po prostu podejrzany...i coś w tym jest;)
W dobie konsumpcjonizmu, często w głowie się nam nie mieści, że ktoś może nie pragnąć tych wszystkich rzeczy: nowego merola, wypasionej chaty, torebek od projektanta, trendy gadżetów itp. Jest od razu posądzany o zazdrość lub biedę i niestety gorzej traktowany.
Skromność często oznacza zdrowy rozsądek, wstrzymanie się od wzięcia kolejnego kredytu, pozbycie się rzeczy, która za dużo nas kosztuje (np.psującego się samochodu lub wysokiego abonamentu tel.;)
"Drogi prowadzące do pokory, uczciwości i współczucia zaczynają się od naszego stylu życia. Dlaczego zawsze pojawia się potrzeba bycia najlepszym, najbogatszym, najinteligentniejszym? Skąd ta nieustanna chęć pognębiania innych swoją wiedzą i władzą, swoim majątkiem? Żyjąc skromnie, mając niewiele rzeczy, możemy pokonać niesprawiedliwość w złym guście, krzykliwy konformizm, uprzedzenia i konwenanse".

Minimalizm kieruje również nasze spojrzenie w stronę rzeczy istotnych, żywych, tych "tu i teraz", a odwraca od rzeczy martwych, które nie mają, aż tak wielkiego znaczenia jakie im przypisujemy.
Do tej książki jeszcze nie raz powrócę, bo jest po prostu wymagająca, a ja mam tendencję do wpadania w lenistwo;)
Postanowiłam np., że będę codziennie spacerować z moimi dziećmi - dobre dla figury, dla budowania więzi z dziećmi, dobra okazja, by obserwować przyrodę i uczyć szacunku do "naszych braci mniejszych";)
Ostatnio na przykład odkryliśmy rzecz straszliwą - nasza kukułka Weronika, która nam kuka od rana do nocy okazała się kukułem Werem...w książce o ptakach doczytaliśmy, że kuka tylko samiec;)

Ps. Polecam ciekawy artykuł dotyczący minimalizmu, zawarty w gazetce IKEA FAMILY LIVE - lato. Obrazki też godne polecenia - wnętrza bombowe!;)

Aaaa! Zapomniałam dodać ten filmik - już się poprawiam;)

W drogę więc !

2011-06-14T20:42:00.006+02:00

Gdyby ktoś się mnie zapytał jak mi idzie dobijanie się do dna szafy, odrzekłabym, że powoli...
Najobfitszy był pierwszy zryw, gdyż okazało się, iż posiadam wiele sztuk odzieży za małej, za dużej, zniszczonej, podobnej do siebie, nie używanej przeze mnie przez około dwa lata.
Później etapami pozbywałam się rzeczy,które były drogie, ale miałam je na sobie zaledwie raz. Ciuchów - prezentów, jakoś szkoda wyrzucać coś co się dostało za darmo, a może będę w tym gotować albo pielić w ogródku?;) Głupio też było mi się przyznać przed samą sobą, iż coś kupiłam pod wpływem impulsu...i co mam wyrzucić forsę w błoto?

Niedawny, krytyczny rzut oka na szafę nastąpił po przeczytaniu książki Trinny i Susannah pt. "Jak się nie ubierać" (wersja wznowiona 2007 r.)
Określiłam słabe i mocne strony mojej sylwetki, dowiedziałam się co mi nie służy i odkryłam, dlaczego, na niektórych zdjęciach wyglądałam komicznie;).
Nieważne jak bym zeszczuplała, będę kielichem, wazą, stożkiem czy innym rożkiem;)
Jestem posiadaczką okazałego biustu i stosunkowo małych (ściętych) bioder.

Dowiedziałam się, iż nie dla mnie:
- koszulki wysokie (pod samą szyję) bez rękawów lub z krótkimi rękawami na gumkę, bufkami itd., bluzka ze stójką (najlepiej gdybym całe lato spędziła w bluzce z mega dekoltem i rękawami 3/4;),
- żakiet prosty w talii lub z kołnierzykiem zapiętym pod szyją,
- sukienka z zapięciem na karku (ponieważ trudno dobrać biustonosz)lub na cienkich ramiączkach (wtedy biust i ramiona wydają się masywne),sukienka princeska
- sweter z grubym ściegiem lub polo,golf;)
- ciuchy marszczone w pasie,
- masywna biżuteria,
- płaszcz ze stójką, każdy dwurzędowy
- brak kolczyków! (no nie wiem jak to przeżyję;)

Co mi służy? Odwrotność powyższego ;D

Przeglądnęłam stare zdjęcia i rzeczywiście sporo w tym racji...większości ciuchów ze starszych postów już nie posiadam;)
Biorę również pod uwagę "Czary mary" Goka'a, odnajduję się po trochu prawie w każdym odcinku;).

Dzisiejsza sukienka została zakupiona po wielu przemyśleniach oraz ocenie moich mężczyzn (najmłodszych w ogóle nie brałam pod uwagę, bo dla nich mama zawsze wygląda ładnie, nawet gdy ma farbę na głowie,a zwłaszcza czekoladę w torebce;) - tak, to ten prezent urodzinowy!
Kuszące były różne wzorki, maziajki, jednak H&M ma dosyć charakterystyczne wzornictwo, zmieniające się co roku, dlatego warto zainwestować w "gładkie" ciuchy.

"Elegancja jednak nie ma nic wspólnego z hołdowaniem modzie, zrzuceniem kilogramów ani też zasobnością portfela. Polega ona na ubieraniu się w taki sposób, by uwypuklić wszystko, co nam szczególnie w naszym wyglądzie odpowiada, oraz skrzętnie ukryć to, czego w nim najbardziej nie lubimy. Jeśli uświadomisz sobie, czego nie powinnaś nosić, droga do szykownego wyglądu stanie się prosta".
W drogę więc!

Tralalalala, tralalalala!

2011-06-10T13:40:00.003+02:00

Nie mogę uwolnić się od Lorrety...
Zawsze wiedziałam, że dzieci to wampiry;)

Nie znasz dnia ani godziny, tylko Bóg je zna!

Lorretę znalazłam TU.

Ps. Rumianek rzekł: "A co to za szalona piosenka?"

Pro publico bono ;)

2011-06-08T13:31:00.004+02:00

Nie będę udawała, że się jakoś specjalnie stylizuję na co dzień, obowiązuje mnie dress code mamulki (jak mnie nazywa Duszek) na urlopie macierzyńskim. A skoro urlop, to luz, zabawa i... wygoda. Mam parę rzeczy, w których latem zawsze czuję się świetnie, są to min. lniane spodnie. Posiadam dwie pary: białe i szare. Pasują do nich różne koszulki, tuniki i topy, dodatkowym plusem jest to, iż nie uciskają, tylko trzepoczą na wietrze jak rzęsy zalotnicy. A tak się składa, że co roku widzę takie portki na manekinach, więc zakup na lata długie;).

Chciałam się też z Wami podzielić moimi ulubionymi "patentami" letniego makijażu. Nie jest to nic odkrywczego, ale może kogoś zachęcę.
Upał, potrzeba "lekkości", świeżości sprawia, iż rezygnuję z podkładu (niech piegi przebijają, a co!). Żeby jednak cienie do powiek ładnie się trzymały przez cały dzień (latem lubię żywe kolory na powiekach...i ustach też;), pod oczy i na powiekę górną wklepuję korektor, a cerę wyrównuję sypkim pudrem mineralnym. Kości policzkowe muskam bronzerem i w zależności od widzimisię podkreślam oko: miętowym, pomarańczowym, różowym cieniem i rysuję kreskę. Druga opcja to pomalowane rzęsy i neonowy kolor na ustach (patrz - zdj. w paskach). Wybrałam kolor mocnego koralu (Miss Sporty! nr 054), po uprzednim przetestowaniu neonowego pomarańczu (ble).

Skoro wpadłam w trans dzielenia się "nowinkami urodowymi", to czas na oliwę!
W książce "Sztuka prostoty", znalazłam kilka propozycji, jak inaczej można dbać o urodę. Z niedowierzaniem czytałam na temat roli oliwy (niestety nie znalazłam w sklepie oleju z awokado, więc stosuję oliwę z oliwek) w kosmetyce. Wcześniej oliwa kojarzyła mi się z czymś tłustym: jak położę na twarz, to zatka pory i wyskoczą pryszcze, nie mówiąc o włosach, które po takiej maseczce na pewno będą tłuste. Pewnie mam jeszcze traumę po zastosowaniu olejku rycynowego na włosy (pomysł wziął się, z kryminału J. Chmielewskiej - miała cienkie włosie i ta maseczka jej pomagała) lub maseczki z jajek (nie zapomnę, jak kolega zwrócił mi uwagę, że moje włosy jakoś dziwnie pachną, po czym jajkowa anegdotka wzbudzała nasz śmiech przy kolejnych spotkaniach po latach).
A więc: Co z tą oliwą? Jakby zapytał Tomasz Lis...
"Od czasu do czasu - raz lub dwa razy w miesiącu - zanim wejdziesz do gorącej wody w wannie, nasmaruj całe ciało oliwą, wystarczy łyżka. Oliwa zostanie całkowicie wchłonięta przez skórę, w którą wniknie tym łatwiej, że pory otworzą się po wpływem ciepła".
Sposób na oczyszczenie twarzy (to działa! - tylko ręcznik bardziej zabrudzony;) - "Rozetrzyj kilka kropli oliwy na dłoniach. Masuj nimi intensywnie twarz, zwłaszcza w tych miejscach gdzie jest najwięcej kosmetyków. Następnie zmocz ręce, pomasuj twarz jeszcze chwilę, a potem umyj wodą-letnią lub zimną, ewentualnie z dodatkiem delikatnego mydła". Po tym zabiegu nie trzeba używać toniku lub kremu, skóra jest miękka i gładka.
Maseczka na włosy - "Podgrzej pół małej filiżanki oliwy z oliwek lub oleju z awokado(...)Nałóż na lekko osuszone włosy i owiń ciepłym, wilgotnym ręcznikiem, by tłuszcz mógł wniknąć w skórę. Gdy ręcznik wystygnie, ponownie zanurz go w misce z ciepłą wodą. Operację powtórz pięć, sześć razy. Następnie umyj włosy delikatnym szamponem". Efekt - włosy są miękkie i lśniące. Są to nie tylko sposoby dbania o urodę,ale i świetny sposób na relaksowanie się:)

Z drobniejszych rzeczy, to książka przekonała mnie do kupienia gumowych rękawic;), dzięki czemu manicure (robione za pomocą oliwy;) wytrzyma nawet do 5 dni, do czyszczenia ciała szczotką z naturalnego włosia (wspaniały masaż!) i zmiany sposobu odżywiania się.
Drobnostki - ale jak wspaniale wpływają na samopoczucie:)

Dzień porad zamykam, krótkim filmikiem nt pozowania...wcale nie jest tak łatwo, jak przedstawiają;)

Ps. pics by Rumianek:)

Aganju

2011-06-01T19:53:00.004+02:00

"Zadowól się tym, że wodom pozwolisz się uspokoić, a słońcu i księżycowi odbijać w powierzchni twojego istnienia" (Rumi, poeta suficki).
Pozwalam na więcej: ptakom na radosne powitanie dnia, żabom na kołysankę do snu, podmuchom wiatru na zabawę włosami i spódnicą. Kiedy przyjdzie ciemna myśl, kot spojrzy swoimi wszystkowiedzącymi oczami i mruknie uspokajająco. Pies spotęguje radość piszcząc przymilnie na zbliżający się spacer.
Wiem, że można być bardziej samotnym mieszkając w sercu miasta, mijając codziennie setki ludzi, niż będąc odludkiem w wiejskiej chacie.
Drzewa, kwiaty, ziemia, najmniejszy owad, uświadamiają mi, że jestem częścią tego świata. Częścią niezrozumiałą, ale potrzebną.

Ostatnio ćwiczę wizualizację pragnienia znalezienia się nad morzem...zaopatrzyłam się nawet w monokini (print - zebra, chcecie zobaczyć?;) mając nadzieję, że nie skończy się na miejskim basenie i okolicznych jeziorkach. Słucham bossa novy...Jak dotąd zerwał się chłodny wiatr i lunął deszcz;)

Ps. Spódnica od dobrej wróżki, żyje własnym życiem. Dobrze, że posiada halkę;)
Zdjęcia w trawie pstrykał mój starszy synuś, po uprzednim ustawieniu przesłony itd. - jestem z niego dumna:)

Barwne życie

2011-05-24T21:21:00.005+02:00

"Mówi się, że kobiety, które noszą czarne stroje, mają barwne życie".*
Małą - czarną, kieliszkiem różowego wina chcę uczcić drugie urodziny bloga i moje (ale nie drugie;), które przypadały w niedzielę.

Blog - często się zastanawiam czym jest dla mnie; odskocznią od problemów, potrzebą pokazania się, uzewnętrznienia myśli...aż znalazłam odpowiednie określenie: jest to mój ulubiony rytuał.
"Umiejętność szczęśliwego życia jest nawykiem, a rytuały pomagają opanować tę umiejętność. Kiedy nadajemy rytuałom znaczenie i wdzięk, wzbogacają wszystkie inne sfery, przynosząc satysfakcję, spokój i ład oraz tworząc aurę tajemnicy"*.
Różne były momenty w trakcie prowadzenia bloga: radość, zwątpienie, frustracja. Jednak pozostając wierną sobie (zero reklam na blogu, zero udawania kogoś, kim nie jestem, dążenie do tego, by czuć się wolną w tym co robię), rytuał ten, stał się dla mnie źródłem satysfakcji. Poznałam bardzo ciekawe osoby, polubiłam relacje internetowe, mój styl ewaluował ... chociaż zdaję sobie sprawę, że metodą prób i błędów;)Te drzwi nadal pozostają otwarte.
"Oglądanie zdjęć jest stawaniem się sobą na nowo" - to czuję, gdy przeglądam stare posty.

Urodziny - strasznie się ich bałam, ponieważ od dwóch lat zawsze w ten dzień ryczałam. Od tygodnia nie spałam, tym bardziej, że na 21. 05. zapowiadano koniec świata;) Żyję. Urodziny niemal jak w śwince Peppie. Zabrakło tylko sukienki (niestety, nic mi się nie spodobało w naszych sieciówkach, z naciskiem na cenę;)Zamiast sukienki - książka *"Sztuka prostoty" Dominique Loreau, z której pochodzą dzisiejsze cytaty.
Co tu dużo gadać, takie dwa małe urwisy wparowały rano do pokoju z kwiatkiem i czekoladą oraz życzeniami:
-"A ja życzę mamie, żebym ubrał dzisiaj te nowe sandałki" - to Duszek.
-"A ja życzę mamie dużo zdrowia, żeby mama nie chorowała i nie umarła młodo...i żeby mamę nie dziobnął ptak ";D - to Rumianek.

Cóż dodać? Na zdrowie!:)

Walka z demonami szafy ;)

2011-05-19T20:39:00.007+02:00

"Staw czoło demonom szafy, czyli pożegnaj stare i powitaj nowe".
Od paru miesięcy właśnie to robię - próbuję zmienić swoją garderobę, poszukuję na nowo swojego stylu. Pomaga mi w tym nie tylko raczkujący minimalizm, ale i przewodnie hasło Gok'a Wan'a: "Kupuj mniej, noś więcej!" Czasami czuję się, jakbym walczyła z nałogiem;)Kiedyś zastanawiałam się 10 razy nad kupnem jakiegoś ciucha, teraz 20 razy pomyślę i zawsze mierzę.
Biorę też pod uwagę swój typ figury, tzn. jeszcze nie wiem czy kielich, jabłko (Klamotki stanowczo stwierdziły, że na jabłko mam za mały brzuch - uf:))Wynika z tego, że w "workowate" ciuchy będę spowijać tylko dolną część ciała, całe szczęście, bo kocham szerokie spodnie...jak te na zdjęciu...zachorowałam na nie, kiedy tylko zobaczyłam je w reklamie H&M. Cena była zaporowa (jak dla mnie), poczekałam jednak na łut szczęścia i mam wymarzone szwedy z wysokim stanem. Stanowią doskonałą bazę - w sam raz do kompletowania garderoby w pigułce:)
Na bluzkę w grochy też polowałam od dłuższego czasu, no i proszę, czekała na mnie w sh...;)

Ostatnio, natrafiłam w necie na ciekawe stwierdzenie...mianowicie, iż w poszukiwaniu własnego stylu pomaga odwaga(!), czyli np. przymierzamy to, w czym myślałyśmy, że źle wyglądamy, na co nie miałyśmy jeszcze odwagi (stąd ten mój dzisiejszy dekolt). Mówię (a raczej piszę) Wam - świetna zabawa!
Jak szaleć to szaleć - kolor rudy też "podkręcony", świetnie się w nim czuję.
Nota bene...naszła mnie taka myśl, że poszukiwanie własnego stylu to rzecz ruchoma, przecież latka nam lecą, z dziewczyny przeobrażamy się w kobietę, zmieniają nas różne wydarzenia i "sezonowa" moda jest nieustającą inspiracją...

Ps. Polecam ciekawy artykuł Joanny Bojańczyk, dotyczący stylizacji - w dużej mierze zgadzam się z nim.

Domóżdżanie

2011-05-09T10:06:00.007+02:00

Domóżdżanie part 1:

Stwierdziwszy, iż "kobieca" (czyt. lekka i zabawna) literatura działa już na mnie jak mąka ziemniaczana na mózg, udałam się do biblioteki w celu dodania pieprzu i głębi do mojej myśli.
Wypożyczyłam "Jaszczura" Balzaca i "Czarodziejską górę" Manna, przy czym bibliotekarka jęknęła: "Ojej, będzie się pani TYM katować?". No tak, wolę katować się czymś porządnym, niż wystawiać na powolną śmierć moje szare komórki otulone watą "W jak Warsztat", "X Factor" itd.
I chichrać się mieląc zdania Balzaca:
" - Załóż się, że wypiję butlę szampana duszkiem?
- Duszek!...To miniatura ducha...- wykrzyknął Bixiou."
" Młody autor bez stylu obok młodego autora bez myśli, pełni poezji prozaicy obok prozaicznych poetów".

Domóżdżanie part 2:

Kierunek - Kraków. Cel - oderwanie od problemów typu: kupka, siku, drzazga w palcu - mammooo ratunku! Spotkanie - z Klamotkami , które zawsze działa na mnie jak balsam na skołataną duszę.
W Krakowie najbardziej podobał mi się Kazimierz, tudzież inne odnogi Wielkiego Rynku, stare kamienice, zaułki klasztorne i pyszna kawa z białą czekoladą i syropem truskawkowym w wielkim kubasie.
O wspaniałej gościnie Klamotek nawet nie wspominam, bo to chyba oczywiste :)...myślę, że duchowo jesteśmy siostrami, chociaż trochę innymi;)

Domóżdżanie uważam za udane:)

Prosto

2011-04-30T17:06:00.006+02:00

Prosto, wygodnie - tak lubię się ubierać, chodzić takimi ścieżkami ... wydawać by się mogło ;). Bo jak rzecze Boy:

"...w tym wieku,
Gdy zwierzę ginie w człowieku;
Gdy już żadna z ziemskich chuci
Władzy ducha nie zakłóci!
Oczyszczony duch ulata
W harmonijne kręgi świata,
Dookoła człowiek spogląda
Nic nie pragnie, nic nie żąda,
W ciągłej ekstazie na jawie
Żyje się za bezcen prawie.
A czas! - tu dopiero zyski:
Żaden ciała popęd niski
Roboczego dnia nie kurczy..."

E tam, kokietuję Was;D

Ps. Mam do sprzedania maxi dress z TEGO posta. Kupiona od Wintydż, założona raz na wesele - polecam! Chętnych zapraszam do korespondencji mailowej:)

Jazzowa Wielkanoc

2011-04-25T17:14:00.013+02:00

Błyskawice, grzmoty, świergot ptaków, psy rozszczekane, koguty piejące nawet o 9 rano, koty niespokojne, żaby kumkające nocą...przyroda gada wielką gębą;)
Aurę Świąt poczułam w Wielką Sobotę krzątając się w kuchni przy dźwiękach jazzu w radiowej 1.
Później było malowanie jajek z kolegami naszych synków, przy wielkim, drewnianym stole. Postawiłam na pełną dowolność w tworzeniu, raz tylko chciałam upomnieć Duszka, kiedy zamalowywał na biało, brązowe jajo, które specjalnie wcześniej było gotowane w kawie. Efekty naszych szaleństw widoczne na zdjęciach:)
Jesteśmy w Oktawie, więc niech atmosfera lekkości i kojącego jazzu trwa...

Jeśli chodzi o minimalizm...to, dwa kroki do przodu jeden w tył. Niespodziewane prezenty odzieżowe, tudzież okazje w lumpku, jak np. buty retro Pierre Cardin w idealnym rozmiarze i stanie. Może kiedyś się ogarnę;)

Mój portret wykonany przez starszego synka...

...podobieństwo uderzające, prawda?;)

Trala la la...wina Stalina;)

2011-04-17T11:26:00.007+02:00

W słońcu i w cieniu - dwie wersje

Jako dziecko późnego komunizmu pamiętam odpowiedź dorosłych na pytanie: "A czyja to wina?", "Wina Stalina!".
A czyja to wina, że mam miedziany kolor włosów?
Wina Klamotek i mojego mężula!Trala la la;)

Otóż, w związku z wiosną zapragnęłam zmiany.Od czego zacząć? Pewnie, że od włosów. Chodziły za mną rozjaśnione końce blond i miedziany. Pamiętając moją ostatnią wizytę u fryzjera, gdy zrobił mi blond pasemka i późniejszy ryk w domu, skłaniałam się bardziej ku miedzi.
Moi "eksperci" też byli zgodni, delikatnie ujmując. Mąż: "Będziesz wyglądać w blond jak typowa wieśniara ze wsi", Klamotki :" Blond (chodziło chyba o rozjaśnione końcówki) kojarzy mi się z dresiarami z mojego blokowiska" (czy coś w tym rodzaju...Aga, chyba mogłam cię zacytować, co?;)
Ręka mi trochę zadrżała, kiedy wybierałam farbę, tak bardzo nie chciałam czerwonego kasku a la Michał Wiśniewski;)
Wyszło tak jak miało być, aż jestem zdumiona, bo z farbami różnie bywa. Nie byłam też przekonana do Palette, ale jako jedyna firma oferowała taki kolor jakiego szukałam.

Pozwolę sobie jeszcze na małą refleksję odnośnie dobierania kolorów, także do włosów.
Dwa razy w życiu miałam "przeprowadzoną" analizę kolorystyczną. Raz wyszło "prawdopodobnie wiosna", innym razem"chyba lato" (dla niewtajemniczonych - chodzi o typy kolorystyczne odpowiadające porom roku).
Miotałam się między zgaszonymi kolorami, a żywymi. Niektóre kolory typowego "lata" podkreślały szarość twarzy, a sine usta były...jeszcze bardziej sine;)
Metodą prób i błędów (nota bene doskonale widocznych na zdjęciu) odnalazłam kolory, które mi służą, i w których czuję się najlepiej...tzn. świeżo i lekko:) Niekoniecznie są to barwy typowe tylko dla "lata", albo "wiosny".

To samo z kolorem włosów. W czarnych wyglądam jak skrzyżowanie emerytki z fanką heavy metalu, w blondzie moja twarz tak się jakoś rozmywa i jest wielka. Blond nie zawsze odmładza, wbrew temu co piszą w różnych poradnikach. I najważniejsze, kolor włosów ma też odzwierciedlać naszą osobowość.
W moim wypadku nie odzwierciedla jej ani blond, ani czarny....ale jak to się mówi, nigdy nic nie wiadomo...;)

Pozdrawiam i życzę Wesołego Alleluja!

Pomysł ze stroikiem ściągnięty od Grandy:)

Odkrywam siebie....na wiosnę:)

2011-04-13T13:35:00.008+02:00

Podczas naszych pogaduszek, Nutmeg zadała mi pytanie, czemu nie dodaję już postów dotyczących makijaży...Głównym powodem jest to, iż uwielbiam malować innych, siebie najmniej (cóż, zmarszczki nie najlepiej wyglądają w zbliżeniu, ale może to kolejna blokada tylko w mojej głowie;).
Ci inni nie zawsze są "pod ręką", a jeżeli są to chcą po prostu wyglądać "ładnie", co mnie troszkę stopuje w moich szaleństwach.
Drugi powód to taki, że nie lubię dosłowności, typowych makijaży "youtube'owych"(chociaż z chęcią oglądam:), perfekcyjnych wykończeń, czasami za pomocą PS.
Lubię, jakieś niedomówienie (rzęsy nie zawsze muszą być wytuszowane, a brwi wygięte w klasyczny łuk;), niedociągnięcie, czasami dziwność, jak na obrazach.
Z tym moim zapatrywaniem się na make up, po prostu brak mi odwagi, by publikować swoje wizje.

A co mi tam! Zdecydowałam się po raz pierwszy wziąć udział w konkursie "makijażowym" u Hexxany pt. "Odkryj siebie na wiosnę", do którego zachęciła mnie sympatyczna Katalina.
Efekty na powyższych zdjęciach:)
Tak cieplutko i kwiatowo kojarzy mi się wiosna.

Moi mali mężczyźni uwielbiają mnie podglądać, gdy się maluję. Zapuszczają żurawia do mojego kufra i mam im wszystko tłumaczyć. Wiedzą co to cienie do oczu, pędzelki (takie nie do farbek), tusz do rzęs, kredki (nie takie do rysowania), a najstarszy nie może się doczekać kiedy mu pokażę jak przykleja się sztuczne rzęsy;D. Na razie domalowuję im wąsy, pajęczyny, kwiatki, trąbę, oczywiście pyszczki klasycznego kota lub psa. Frajda jest! Śmiejemy się z mężem, że wyrosną na "P.(a)Jacyków", no cóż...czemu nie?;)
Ciekawa jestem czy pisanki też będą mieć wąsy.....

Pozdrawiam wiosennie wraz z moimi żywymi Pisankami!

Keine Grenzen;)

2011-04-03T11:51:00.012+02:00

Może kolejne spotkanie, nie będzie już takie grzeczne?;)

Dziś będzie krótko o...kolejnym spotkaniu z osobą, którą "znałam" tylko z blogowego, wirtualnego światka. Z daleka rozpoznałam te wielkie, czarujące oczy. Przy pysznej kawie i ciachu z Nutmeg plotkowało się wyśmienicie;) Jak dla mnie spotkanie było za krótkie (wyrwała się mamuśka, to i by poszaleć dłużej chciała;), ale ponoć lepszy niedosyt niż przesyt. ..jakoś trzeba się pocieszać;)
Dla takich chwil warto prowadzić blog, można poznać fantastyczne osoby - KEINE GRENZEN! - jak śpiewa M. Wiśniewski;)

Poza tym Wrocław w pełni wiosenny, nie tylko jeśli chodzi o przyrodę. Byłam zachwycona patrząc na, niektóre osoby wspaniale, pomysłowo ubrane. Kolorowe spódnice, cienkie rajstopki lekkie pantofelki, tam kwiatek we włosach, tudzież różowe usta. Żywa ulica jest wspaniałą inspiracją!
Hmmm, wczoraj byłam nawet skłonna porzucić ptasie trele na rzecz koncertów na wrocławskim rynku;)

Momo*

2011-03-30T18:35:00.007+02:00

"grzybek" - Carry, spódnica -sh, szal H&M

Rodzinne opowieści

Mój starszy synuś wpatrując się w moją twarz, podczas porannych figli, zapytał:
- Mamo, a co to jest to popękane?
Wskazuje paluchem na moje "kurze łapki".
- Zmarszczki, synu.

Często myślę o przemijaniu, także w kontekście starzenia się. Tak podobni jesteśmy w tym do kwiatów, ale o ile w zwiędniętym kwiatku nie widzę nic pięknego (jest po prostu smutny), o tyle w "zwiędniętym" człowieku dostrzegam dużo uroku, czaru. Może dlatego, że mamy duszę i piękno tak naprawdę wychodzi z wnętrza, potrafi opromienić nawet (wydawałoby się) przeciętną osobę.
Zastanawiam się też dlaczego, tak wiele kobiet ulega modzie wygładzania zmarszczek, pompowania ust itd. Zdaję sobie sprawę, że w wyższych sferach to już wymóg, by utrzymać się na szczycie, lub po prostu mieć pracę. Nie rozumiem jednak, dlaczego. Czy już tak trudno patrzeć na upływający czas na naszych twarzach, a lepiej udawać, że śmierć i starość nie istnieją?
Według mnie zbotoksowane "gwiazdy" jakimś cudem i tak wyglądają na swoje lata, mimo gładkiego czoła i naciągniętych policzków. Może te wszystkie przeżyte lata zapisują się w naszych oczach, postawie.
Nie mam nic przeciwko operacjom plastycznym, po prostu sama nie wymazałabym niczego ze swojej twarzy...bałabym się utracić coś swojego.
Chciałabym się zestarzeć jak te panie poniżej...są po prostu piękne!

Pozostając w tematyce przemijania, pojęcia czasu, chciałabym Wam polecić książkę pt. "Momo" Michaela'a Ende'a. Bohaterką jest mała dziewczynka Momo. Jest niezwykła, dlatego że potrafi słuchać jak nikt inny. Ma wielu przyjaciół, do czasu gdy...pojawiają się szarzy panowie - złodzieje czasu. Ciekawe refleksje nt. czasu, jego wartości i oszczędzania go. Gdzie jest ten zaoszczędzony czas i komu zależy na tym byśmy myśleli, iż rozmawiając z drugim człowiekiem, gapiąc się w niebo, kopiąc kamyk - marnotrawimy go?
"Istnieje wielka, a mimo to powszednia tajemnica. Wszyscy w niej uczestniczą, każdy ją zna, ale nieliczni o niej myślą. Przeważnie ludzie przyjmują ją taką, jak jest i wcale ich ona nie dziwi. Tajemnicą tą jest czas.
Są przecież kalendarze i zegary, którymi go można mierzyć, ale to nie ma właściwie znaczenia, bo każdy wie, że komuś godzina może wydawać się wiecznością, innemu zaś przemijać jak chwila - zależnie od tego co człowiek w ciągu tej godziny przeżywa. Gdyż czas to życie. A życie mieści się w ludzkim sercu."

mały czarny...

2011-03-20T13:16:00.006+01:00

...sweter oczywiście;)
W szafie muszą wisieć nie tylko: trencz, ołówkowa, biała z kołnierzykiem, rurki, klasyczny żakiet itd., w moim pojęciu klasyczny zestaw to mały, prosty, czarny sweter i dobre dżinsy (do czarnego, koniecznie jaśniejsze).
Dlaczego dopiero ostatnio kupiłam sobie zwykły (nie workowaty) czarny swr (nota bene w męskim dziale)? Nie wiem;)
Najtrudniej w sklepie o te najprostsze rzeczy. A to dekolt mi nie odpowiadał, a to ściągacz do połowy łydek lub czarny nietoperz.
Z dżinsami to samo...przymierzałam granatowe rurki (ponoć dla minimalistycznych zestawów must have), ale wyglądałam w nich jak odwrócony stożek;) W końcu znalazłam wymarzone wycieruchy w Takko.

W liceum czarny sweter i wycieruchy to była podstawa. Wzorem była refleksyjna Juliette Binoche z filmu "Niebieski".
Obecnie moją mistrzynią prostoty jest Sophia Coppola, nic dodać...patrzę i napatrzeć się nie mogę;)

Juliette Binoche

Sophia Coppola

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Rodzinne opowieści

- Dzieci! Mucha jest u was na oknie!
- Gdzie???
Nareszcie wygrzebują się z naszego łóżka i galopują do swojego pokoju. Uf.
- Mamo, a gdzie jest packa? Chcemy ją zabić.
Mamuśka, która chce nauczyć szacunku do zwierząt i ...owadów, rzecze:
- Eeee, fajna ta mucha, taka tłusta. Może ją nazwiecie? Będzie mieszkać w waszym pokoju.
-.....Uhm, dobze. Będzie się nazywać: Piasecka.
Za chwilę słuchać:
- MUCHA PIASECKAAAAAA!MUCHA PIASECKAAAAAA!!!!!!
Cóż, wyginięcie naszego rodu na pewno nam nie grozi...przynajmniej w lecie.

Po deszczu dzieciaki wybiegają na dwór.
- Dzięki ci Boże za kałuże!
Krzyczy mój synuś.

Siska

2011-03-13T11:37:00.006+01:00

Dobrze jest czasami rzucić "ważne" sprawy takie jak:wielkie zakupy, sprzątanie, gotowanie i czym jeszcze zwykła umartwiać się kobieta z rodzinką na głowie w sobotnie popołudnie;)
I...wybrać się z dzieciakami w szaloną podróż szynobusem.
Można wtedy się zdziwić, że dzieciaki wolą bawić się składanym stoliczkiem, niż pobiegać po wagonie.

Doznałam też niemałego zdziwienia jak dworce PKP marnieją, wyglądają niczym opuszczone miasta. A przecież niegdyś na dworcach był i zakład fryzjerski, restauracja, poczekalnia, a dziś to nawet kasa biletowa nie jest pewnikiem. Mam na myśli mniejsze miasta.
Cóż widok, malowniczy i idealne tło do ałtfitu na bloga;)Pustki jak w westernie, można sobie wyobrazić pojedynek na pistolety z zardzewiałymi torami w tle...

Znowu powróciłam do Jeżycjady, tam zawsze pełno jest dzieciaków. Za mną "Żaba" i "Czarna polewka" - na początek wiosny idealne!

"Człowiek wielki jest skromny i cichy. Człowiek małego formatu jest kłótliwy, a puszy się jak paw. Którego byście bardziej lubili? Ja - skromnego. Spokojnego i małomównego, o silnej osobowości". Powiedziała Trolla.

Jak nabawić się kompleksów ;)

2011-03-08T18:23:00.008+01:00

Zasłonowa sesja inspirowana TYM postem

Po prostu trzeba przymierzać ciuch w rozmiarze dwa razy większym, niż się nosi i stwierdzić, że jest on za ciasny. Mierzyłam ja taką fajną bluzeczkę Top Secret z nadrukiem retro w rozm. 42 i niemal szwy w rękawach mi popękały. "Oj, jojojoj...aż tak?" - pomyślałam z nutką żalu.
Zaraz jednak wyszukałam pasiak (moje "musieć mieć" tej wiosny;) i o, dziwo rozm. 38 okazał się akurat, a nawet trochę luźny. To lubię!
Stąd wniosek: rozmiar rozmiarowi nierówny;)
Taktownie przemilczę temat osób "życzliwych", które odgrywają niemałą rolę w pompowaniu naszych kompleksów (rada: unikać !), jest taki piękny dzień - Dzień Kobiet :D

Moje maskoty:)

Ostatnio spadł na mnie grad "wyróżnień", co sprawiło mi wielką radość - Wszystkim dziękuję!
Chociaż nie cierpię wszelakich łańcuszków, ta pozytywna presja skłoniła mnie do podzielenia się z Wami moimi SEKRETAMI;) (ukłon w stronę Koliberki ).
Nie myślcie sobie, że będę tu wyłuszczać jakieś mroczne tajemnice swojego życia, typu: trup w ogródku, zjedzenie karalucha itp. Odcinek "Dr.Hous'a", w którym umierająca dziewczyna nie może oderwać się od laptopa, by opisywać swoje perypetie na blogu zw. z operacją - z drugiej strony "pokpiwający" z niej lekarze...odcisnął na mnie głęboki ślad;)
Będą więc SEKRETY z przymrużeniem oka:

1. W łóżku mam osobiste maskotki (męża nie wliczam;): Chrumę i Misia (eeee, imienia jednak nie wyjawię), a Żyraf jest Ślubnego. Po całym dniu, gdy muszę robić surową minę, tupać nogą, być bardzoodpowiedzialną osobą, miło jest w nocy przytulić się do pluszaków i poczuć się dzieckiem.
2. Kiedyś chciałam być zakonnicą bezhabitową i wyjechać na misje do Afryki...ale się zakochałam.
Mam swoją Afrykę w S.
3. Z chęcią zaprosiłabym w swoje skromne progi Matkę Teresę z Kalkuty, wiem że dobrze by się u mnie czuła, pomilczałybyśmy sobie, posłuchałabym jej. Podobnie jak ona lepiej czuję się w "ubogich" miejscach.
4. Wiedzieliście, że Gok Wan ważył kiedyś 130 kilo? Jeszcze bardziej go za to lubię.
5. Już jestem fanką nowego serialu "Rozinka pl." - są jakieś analogie do tego co mam teraz w chałupie;)

To tyle, finito, fajrant...acha...niech o swoich sekretach piszą wszystkie blogi po prawej, nie umiem nikogo wyróżnić....aczkolwiek specjalne wyróżnienie przyznaję Panu, który codziennie poprawia mi humor swoimi tekstami i krawatami (imię córki - Ludwinia niesamowite...nie wiem czemu skojarzyło mi się z "Seksmisją",Pan wybaczy;).

Pozdrawiam wszystkie Kobitki!

Słuchanie Eski w aucie i lumpie rzuca się na mózg;D

Maziajki

2011-02-27T10:16:00.005+01:00

Wiedziałam, że gruntowne porządki w szafie nie będą łatwe, gdyż w głowie często włącza się "ale" (to się może jeszcze przydać itp., itd.), o czym pisała minimalistka.
Ok, dałam sobie tyle czasu, ile potrzebuję - na przemyślenia, na rozstanie się, z niektórymi ciuchami, wreszcie na pakowanie i sprzątanie (co idzie u mnie falami, wśród natłoku obowiązków:). Co ciekawe, często słyszę od osób, które narzekają że "szafa pęka mi w szwach", iż największy problem widzą w pozbyciu się ciuchów: "a gdzie?", "a jak?", "a nie chce mi się" i dalej wzdychają;) No tak, nie dziwię im się, często porządki w szafie to taka mała przeprowadzka, a kto to lubi?;)

Najpierw pozbyłam się rzeczy za małych, obciskających mnie i niewygodnych (ilość takowych się zwiękasza;). Następnie tych, które przeleżały co najmniej rok w szafie nietknięte, później zredukowałam ilość podobnych ciuchów do siebie, czy to w kroju, czy w kolorze. Po co mi trzy beżowe swetry, albo dwie bliźniacze, jeansowe spódnice? Miałam też swoje ulubione ciuchy, z małymi wadami, czyt. z dziurkami (pies skacze i targa za ciuchy z radości;) i z ciężkim sercem się ich pozbyłam - nie ma się co oszukiwać, że wcale nie myślałabym o tej dziurze, jakbym miała ciuch na sobie;)

Co mnie zaskoczyło?
Na początku pomyślałam: "no, to teraz wyrzucę większość ciuchów z lumpexu"...rzeczywistość mnie zaskoczyła;)Było po równo - lumpex, wyprzedaże, "normalne" sklepy i ceny.
Doprawdy nie wiem, czym się kierowałam przy wyborze, niektórych bluzeczek i sweterków;D

Odkryłam też mianowicie, jaki ogrom ciuchów tkwił w moich szafach i skrzyni. Totalny chaos...cóż nie ma się co dziwić, taki był właśnie poprzedni rok. Jaki rok, taka szafa;)
Aktualnie wprowadzam system par (jak w przedszkolu), jeśli chodzi o okrycia wierzchnie: dwa płaszcze na zimię, jesień; dwa trencze; dwie kurtki wiosenne i ...jeden grzybek;)
Działam powoli, ale rozsądnie...cóż jestem w podwyższonej grupie ryzyka - przy dwójce urwisów, zwierzyńcu i żartobliwej przyrodzie, ciuch szybko się niszczy;)

Maziajki, uuuuuuu, cudowna koąpiel w gumach do żucia, znakomicie poprawiająca humor jak i różowe tulipany.
Jak mawia Prosiaczek: "wpuśćmy zewnątrz do wewnątrz" - to tyle jeśli chodzi o wiosnę;)

Znaleziona kaczka w ogrodzie, też kąpie się w Maziajkach;)

Dinozaury, Panda i wiosna:)

2011-02-19T16:42:00.006+01:00

Sukienka sh, sweterek n/n, zabawki - dzieci i psa;)

Dinozaury z odgryzionym ogonem i łbem. Miś z wyszarpaną muszką. Panda ocalała.
Pies też dziecko i chce się bawić;)

Przez męża weterana została uratowana sukienka (powiedział: "Ładnie wyglądasz, zostaw ją"), przed ciasnotą w kontenerze "Caritas" (chyba nie tylko ja przetrzepuję szafę). I dobrze, bo wbrew temu co za oknem, idzie wiosna, jak bum cyk cyk!
Dzień długi, rano ptaszki ćwierkają, pola się zielenią, westchnienia z młodej piersi się wydobywają;)
Bo jak tu nie wzdychać, kiedy widzi się lekką i słoneczną kolekcję Danieli Gregis...marzą mi się niebieskie sandały, lniane spodnie, pierwsze piegi na policzkach...

Nie tylko lepię pierogi, ale i czytam książki, o! Filmy też oglądam;)
Pozwolę sobie polecić:

Książki:
Andrzej Bart "Fabryka muchołapek", Ewa Zaleska "Ja tu jeszcze wrócę" (kto miał do czynienia z wredną szefową i było to dawno temu, będzie się bawił z satysfakcją;)
Filmy:
(do obejrzenia one line)
"Dom nadziei" http://www.iplex.pl/filmy/dom-nadziei,1544
"Jak w niebie" (rewelacja!) http://www.iplex.pl/filmy/jak-w-niebie,1704
"Miłość o smaku orientu" http://www.iplex.pl/filmy/milosc-o-smaku-orientu,1108
"Gonitwa" (jeśli ktoś ma TV Kultura i lubi dobre, stare, polskie kino) http://www.teleman.pl/prog-21678540-gonitwa.html

Pozdrawiam!

Odwilż

2011-02-12T20:55:00.006+01:00

Bombka alkoholika...poczuj magię tej wiosny;)

Czy w błocie można doszukać się poezji?
Może...

"Funkcja poezji

Poezja nie może być oderwana od życia
Poezja ma służyć życiu

Gospodyni domowa powinna:
wytrzeć kurze
wynieść śmieci
wymieść spod łóżka
wytrzepać dywan
nakarmić dziecko
pójść po zakupy
podląc kwiatki
napalić w piecu
przyrządzić obiad
wymyć rondle
wypłukać szklanki
wyprać pieluchy
zaszyć spodnie
przyszyć guzik
zacerować skarpetki
zapisać wydatki

i jeszcze
zrobić
tysiąceinnychrzeczyok-
tórychniemamypo-
jęcia
a potem lektura wielkich romantyków
i lu-lu... "

Andrzej Bursa

Ostatnimi czasy zażywam błotnych kąpieli na polnych drogach, ale czy wyglądam lepiej?
Moim butom na pewno to nie służy.
Szafa się minimalizuje, jak tak dalej pójdzie, to nie będę miała w czym Wam się pokazywać;)

Ostał się prosty płaszcz Terranova, proste spodnie Camaieu i męski szalik;)

Dzieci to wampiry, wysysają krew, wyglądam na zdjęciu jak krasnal;)

Oprócz naleśników z bitą śmietaną, są jeszcze inne ważne rzeczy;)

2011-01-29T14:33:00.008+01:00

Sweter - Camaieu%, spódnica-Top Secret%, kozaki - Botti

Nasz pierwszy wspólny bałwan (po paru dniach osikany na maksa, przez okoliczne zwierzęta;)
Beret-vintage, szelik-zwykły sklep

Uffff, dwójka Smyków to już COŚ...po całym dniu poprawiania spadających spodni, wycierania brudnych buziek, odpowiadania na pytania "A CZEMU?", robienia naleśników z bitą śmietaną, można czuć się odrobinkę zmęczonym;)
Za to noc jest moja!(dla mnie to godz. 20-sta;).
Zaparzam zieloną herbatę, zapalam pachnącą świeczkę (mają teraz takie fajne w Stonce, o zapachu konwalii i róży), na twarz chlapię maseczkę i zagłębiam się w lekturze. W tym miesiącu męczę "Złego" Tyrmanda, myślę przez cały dzień o perypetiach Złego, Kruszyny, Pana w meloniku, niemal czując opary fajek i wódy, które stanowią ważne rekwizyty tej powieści.

Poza tym szał porządków w szafie trwa, może jestem tak w połowie...ale chyba więcej rzeczy już wyniosłam , niż zostało.
Moim dzieciom nie jest jednak obojętne czy chodzę w jednych dresach na okrągło, potrafią powiedzieć, gdy przywdzieję spódniczkę, albo wrócę od fryzjera: "Ale mama ładnie wygląda!". Czuję się wtedy niemal jak gwiazda stąpająca po czerwonym dywanie;)

Kiedyś "dzieliłam się" z Wami moimi kosmetykami, wiem, było ich niemało;), ale zdziwilibyście się jak uboga w nie jest moja łazienka: jeden szampon (ja, mąż, dzieci), mydło, balsam itd.
Można powiedzieć, że jestem łazienkową minimalistką od około 2 lat :) Zawsze denerwowały mnie do połowy puste opakowania i...wywalanie przeterminowanych kosmetyków, o co nie jest trudno, kiedy ma się trzy odżywki do włosów i pięć maseczek w tubkach (wiadomo, że nie każda jest na daną porę roku..a miesiące lecą). Od jakiegoś czasu kupuję maseczki w saszetkach, super się sprawdza, ponieważ intuicyjnie chyba wyczuwamy na jaką ochotę ma nasza skóra).
Dzisiaj przedstawiam Wam dwa kremy (już się kończą:(), które sprawdziły się w 100%( w zimie ani razu nie miałam przesuszonej skóry) i szampon, który kupiłam z ulgą, gdyż mi nie służą żadne Pantiny, Garniery, ...mam wrażenie, że oblepiają mi włosy;)
Lubię ziołowe szampony, kojarzą mi się z dzieciństwem...był kiedyś taki w szklanej butelce, pokrzywowy chyba...
Pozdrawiam serdecznie i miłego weekendu...u mnie już koniec laby;)))

Zdrowy śmiech

2011-01-15T17:42:00.008+01:00

Kiedyś był bardzo popularny tekst "Ślady na piasku"...tu "Ślady na błocie";)

Często zdarza mi się śmiać z samej siebie. A Wam?
Ostatnio surfowałam sobie po sieci i natrafiłam na ten blog (jak i na wiele innych, ale o tym zaraz). Autorka pewnie mogłaby być moją córką, gdybym postanowiła zajść w ciążę w podstawówce, a raczej gdybym wpadła;). Nie przeszkadzało mi to jednak zainteresować się jej osobą bardziej.
Dlaczego?
Ano, ciekawi mnie wszelaka popularność i ...lubię ludzi z pasją. Talent jest sprawą dyskusyjną, niemniej, dziewczyna jest niezwykle sympatyczna, zdeterminowana i ma pomysł na siebie. Życzę jej powodzenia!
Uśmiałam się z siebie dlatego, że wypisując się z Polskich Szaf, jako powód podałam "ten cały szoł biznes", a jak widać kwitnie on w internecie poza tą społecznością. Chyba można mieć 200 komci, kupować w sieciówkach, nie będąc przy tym najpopularniejszą szafiarką (proszę o nie doszukiwanie się złośliwości, bo jej nie ma:)
Z decyzji jestem zadowolona, czuję się jakbym wyszła poza pewne ramy...

Można powiedzieć, że z Nowym Rokiem uporządkowałam i zamknęłam wiele "wielkich" spraw w swoim życiu (doszłam do wniosku, że marzenia czasami za dużo kosztują...).
Odnoszę wrażenie, jakbym nagle pozbyła się wielkich drzew, które zasłaniały mi piękny krajobraz.
W końcu pozbyłam się auta, które mnie za dużo kosztowało. Było za wielkie (nerwy z parkowaniem), często się psuło (części drogie), i płaciłam niebotyczne ubezpieczenie jako początkujący kierowca;) Czułam coś na kształt szczęścia, gdy z okna obserwowałam jak klient nim odjeżdża. Nazajutrz kupiłam małego Fiata Uno. Chociaż mieliśmy wielu doradców;) (wiadomo, każdy chwali swoje, ale rzadko wczuwa się w położenie drugiego człowieka), postanowiliśmy z mężem słuchać siebie. Najpierw zastanowiliśmy się nad ogłoszeniami w internecie, wybraliśmy dwa, co do których byliśmy zgodni. Postanowiliśmy jechać w dwa miejsca i...skończyło się na pierwszym.

Czemu ja tak o tym aucie? Potraktujcie to jako przykład, jak człowiek może być szczęśliwy, gdy pozbywa się szkodliwej rzeczy i słucha siebie.
Potrzebuję zmian, może drobnych, kto wie...pisałam Wam przecież, że mam ochotę zmienić całą szafę.
Kołaczące majaki w głowie przybrały jakieś kształty, gdy natrafiłam na ten i ten blog.
Sprawa warta przemyślenia, np. czym jest elegancja, zachęcam do lektury:)

Na koniec żeby było śmiesznie anegdotka z ostatniego pobytu mojego męża w Czechach (firmowe Christmas party):
W języku czeskim dowcip to "vtip". Pewna Polka (chcąca się popisać znajomością czeskiego), zagaiła podchmielone towarzystwo: "Opowiedzieć wam wcip?"

Zdjęcia z wiosny 2010...pewne zdjęcia muszą dojrzeć do publikacji...

Miłego dnia:)
Ps. Śmieję się też czasami, gdy oglądam swoje zaprzeszłe stylizacje :)

Peppa*

2011-01-08T16:03:00.004+01:00

jedni mają wałek w ręku, a inni na głowie:)

W końcu nadchodzi taki moment w życiu człowieka, że musi się poddać...większości:)
W domu jestem babą "rodzynką", nie licząc dwóch kotek, jedyny żeński pierwiastek.
Moje chłopaki lubują się w bluzach z kapturem (ku mojej uciesze;), stwierdziłam, że nie mogę od nich odstawać, jako "Królowa Matka", tak się ze mnie nabija największy facet. Tylko jeszcze muszę nauczyć ich podawania kawy do łóżka;)))

Zauroczyła mnie bluza House, a postanowiłam, że kupuję tylko te ciuchy:
a)które chwytają mnie za serce
b)są w moim rozmiarze
c)i są do noszenia na teraz!(nie za pół roku, nie tylko na jakąś okazję, która może nastąpić, albo i nie)
d)których rękawy da się włożyć do kurtki, płaszcza i nie wyglądać przy tym jak marynarz Papaj (sweterki "nietoperze" itp - wiszą smętnie w szafie)

Zamiast dwóch rzeczy za 19.99 jedna porządna, na ilość będę lecieć tylko w lumpexie;)

Bajka "Świnka Peppa" podbiła nasze serca!Ciekawa jestem dlaczego;)))
Poniżej moje wymarzone urodziny!Chrum chrum...

Lustracja

2011-01-05T20:24:00.006+01:00

chcesz widzieć wyraźniej? kliknij na zdjęcia:)

Może trzeba obciąć włosy, by znowu mieć chęć na długie...
Być blondynką, by znowu mieć ochotę na ciemne kosmyki...
Lub chcieć pozostać przy naturalnych, ku uciesze jednych (mąż), a dezaprobaty innych (mamusia;)
A staremu rokowi mówię: bye bye maszkaro!

Nie mam bogatej cioci w Ameryce

2010-12-29T10:55:00.013+01:00

Sama nie wiem...najchętniej to bym całą szafę wy....sadziła w kosmos i za spadek po bogatej cioci z Ameryki, której nie mam, zakupiła ubrania w całkiem innym stylu.
I co, myślicie, że pojawiłyby się ćwieki, podarte spodnie, skóry, pejcze;) i panterki? He, kto wie...;)
Na surowość mam ochotę.
Na razie jest jak jest, w miejsce wielkich zmian spełniam dziecięcą swą zachciankę fotki - kiedyś pod, a dziś obok choinki sentymentalnej (małe rączki ją ubierały:).

Tradycyjnie już od 3 lat, na Nowy Rok zaopatrujemy się w kalendarz z Krecikiem. Obrazki w nim są prorocze (po co dzwonić do wróżbity Macieja;), także mniej więcej wiemy co będzie się działo w tygodniu. W np. 2009 roku Krecik wywróżył nam powódź, później już było lepiej. Powyżej wróżba na ten tydzień;)

A tu można palić, jakby ktoś już nie miał gdzie, zapraszam;)

Oprócz bajek:) udało mi się w Święta rzucić okiem na program: Trinny i Susannah ubierają Belgię (chyba?). Z ciekawością oglądam ludzkie przemiany, ale dziwowałam się za każdą upływającą minutą coraz bardziej. Wśród 20 wystylizowanych osób, podobały mi się 3. Najbardziej 50-letnia kobieta, którą fryzura i ciuchy odmłodziły o 20 lat!, aż miło było popatrzyć na zachwyt w oczach jej męża;)Dalej jednak już zaczęły mnie irytować paski w tali do: swetra, bluzki, żakietu, dosłownie do każdej stylizacji. Ja rozumiem, że w ten sposób tworzymy najbardziej pożądany kształt figury (klepsydrę), ale czy tylko tym sposobem ?Brakowało mi też podkreślenia "charakteru" , niektórym osobom. Końcowe zdanie też mnie zastanowiło:
"Zapomnij o krótkich włosach!"
To co, tylko fale i loki uczynią mnie piękną i kobiecą? Jaga Hupało twierdzi co innego;)
Kamila Łapicka zdecydowanie bardziej podoba mi się w krótkich włosach, ta pani też;)

Ciekawa jestem jakby mnie wystylizowały Trinny i Susannah ;D

Buziaki :* Bawcie się dobrze!

Nieważne kim jesteś i kim staniesz się, ważne byś zawsze miał serce dobre

2010-12-21T11:25:00.010+01:00

Adwent jest dla mnie czasem szczególnym; nagle wszystko spowalnia, śnieżyca i mróz nakładają blokadę na pęd życia. Wsłuchuję się w serce, ogarniam to co za mną, myślę o tym co co teraz, dziękuję za wszystko. Zmarznięte gałęzie, poranne sikorki, słońce pomarańczowe nawet rano, powietrze jak żyleta. Miłość.
Te Święta będą dla mnie niesamowite, po raz pierwszy spędzę je z moimi synkami.
Szczęścia i wzruszeń w sercu wiele, jak o tym pisać? Nie da się:)
Długo czekałam na moje dzieci, wymodlone, wytęsknione. To była najtrudniejsza moja droga, najdłuższy Adwent. Moje serce wojownika, nie poddało się, bo o dobro zawsze warto walczyć.
Teraz zdanie, że uśmiech dziecka jest najpiękniejszy na świecie, nie jest dla mnie tylko teorią:)

"Światłość w ciemności świeci"... i Wam moi kochani czytelnicy, życzę Światła, nadziei i miłości - niech właśnie tak pachną Wasze Święta;D

Aniołek Komunista, a ten drugi to Rasta, szkoda że nie widać :)

Ps. Postanowiłam wysiąść z pociągu Polskie Szafy, zrobiłam to co dyktowało mi serce. Kiedyś było w tym wszystkim więcej zabawy, a z biznes szołem mi nie po drodze, postanowiłam dreptać własną drogą. Po prostu. Dlatego nie chcę by ktoś poczuł się urażony.
Blog nadal będzie, nie przewiduję w nim drastycznych zmian:)
Mam nadzieję, że o mnie nie zapomnicie...

Tę płytę dostałam od Mikołaja i tym sposobem dołączyłam się do "ryczących" kobiet w przedziale wiekowym 13 - 60 lat;)

Plama - przepis na sukces wg czeskiego artysty;)

2010-12-13T13:06:00.010+01:00

młody Wróbelek

Kocham to zdjęcie! Wymodzone w szkolnym atelier, wywołane w ciemni, w czasach kiedy człowiekowi nie śniło się o fotografii cyfrowej i pojęciu "vintage".
Dowód na to, że lubowałam się w groszkach (nie tylko Korsarzach), żabotach lub czymś dziwnym przy szyi.

Przepis na sukces:
„To dělá tu poésii, tu malířskou kvalitu. Filosofie myslí abstraktně, ale fotografie je něco konkrétního, to je vjem. Oko, to, co vidíš. To musíš mít v první řadě špatný aparát! Jestli chceš být slavný, musíš něco dělat tak blbě, že tak blbě to na světě nikdo neudělá! Ne tak pěkně, krásně vypiplaný, to nikoho nezajímá.“

Oto reakcja znakomitego, czeskiego artysty na plamę na zdjęciu, co znamena:

"To dodaje poezji, podnosi wartość malarską obrazu. Filozofia myśli abstrakcyjnie, ale fotografia to coś szczególnego, to postrzeganie. Oko, to co widzisz. Po pierwsze musisz mieć zły aparat! Jeśli chcesz być sławny, musisz zrobić coś tak głupiego, że tak głupio jeszcze na świecie nikt tego nie zrobił! Nie pięknie, nie tak ładnie wydziamdziane , to nikogo nie interesuje."

Proszę, oto gotowy przepis na sukces...na ale co zrobić z tą lustrzanką? Ryp, ryp, ryp;)

Miroslav Tichy i jego twórczość wniknęły w moje życie, odkąd w Brnie 2006 roku nawiedziłam jego exhibition. Wyszłam jak porażona prądem (co rzadko się zdarza, gdy wychodzę z jakiejś wystawy;), a skutki odczuwam do dziś. Budzę się z jakimś obrazem, przychodzi on w ciągu dnia. Tęsknię za taką fotografią, tajemnicą, prawdą,kobiecością,podglądaniem a nie ustawianiem.
Jego życie...niezmienione, po wielkim sukcesie. Ma to wszystko w d....
Cieszy mnie jego przewrotność, taaaa, zupełnie inaczej jak w dzisiejszym świecie, gdzie człowiek dwoi się, photoszopuje i troi, kreuje, szokuje do bólu.
A gdzieś równolegle istnieje inna, zamglona, delikatna przestrzeń.

Miroslav Tichy i jego giwera:)

źródła fotografii:
http://www.etoday.ru/2008/08/miroslav-tichy.php
http://artblart.wordpress.com/2010/05/23/exhibition-miroslav-tichy-at-michael-hoppen-gallery-london/

Otocz się kolorami!

2010-12-06T16:02:00.006+01:00

Golf, rajtki - zwykły sklep, ciepły naszyjnik - Reserved, wystająca sukienka była

Golf -H&M sh, kolczyki - wytwory Lilu.Lilu

Golf-sukienka -H&M sh, kwiatek - wytwory LiluLilu

W zimie muszę bardziej dbać o swój dobry humor. Matka Natura skąpi kolorów, zapachów, ciepła, wszystkiego czego potrzebuję, by budzić się rankiem z dobrymi myślami.

Primo: musi być mi ciepło!!! Koniecznie w szyję, biust i pupę. Niezbędnikiem podczas mrozów jest GOLF. Ponoć niesamowite rzeczy wyczynia z figurą, obcina głowę, tzn. szyję i kobieta robi się mniej smukła, mniej pociągająca (w dodatku całkowicie zakrywa biust). Nieważne, ja dążę do tego by mi było dobrze tzn. cieplutko;) Nic tak mnie nie paraliżuje jak zimnooo, zastygam jak porażona bazyliszkowym wzrokiem.

Secundo: otaczam się jak szalona kolorami, począwszy od różowych papci w wesołe kwiatki, po rzez żółte, fuksjowe swetry, turkusową kurtkę, a kończąc na miodowej czapie i czerwonym berecie.
W zimie moja szafa jest najbardziej nasycona kolorami, może kolory zastępują mi kwiaty?
Wyczytałam gdzieś, że żółty najlepiej poprawia humor, czerwony dodaje energii, różowy wywołuje przyjemne myśli;) i otwiera serce, niebieski uspokaja (dlatego jeden pokój mam błękitny;), zielony harmonizuje.
Dzisiaj jestem różowa....;D

Remontowe love - krove;)

2010-11-30T10:54:00.007+01:00

Zasypało mnie, no przecież! I jak to mąż po wiejsku mówi: "To teraz do d..y pojedziemy";)
Wcale mnie to nie martwi. A nawet cieszy, wszystko mnie cieszy, gdyż w sobotę skończyłam remont!!!
Wytrawni czytelnicy mojego bloga, pamiętają zapewne jak tu i ówdzie żaliłam się na rozgardiasz spowodowany burzeniem, a później upiększaniem domostwa. Przez ostatnie trzy miesiące to już był burdel! Siedziałam ja w pyle i kurzu, na plastikowych worach, kompletnie nie orientując się co gdzie mam, a nawet miałam wątpliwości czy to mój dom, bo drzwi się niemal nie zamykały i ktoś tam się ciągle pałętał. Ja tyko rwałam włosy z głowy, połykałam przekleństwa i czułam się jak kompania Mojżesza, gdy ich przeprowadzał przez pustynię - końca nie widać;)
Koniec jednak nastąpił i nie mogę uwierzyć w moje szczęście!
Jest tak jak sobie wymarzyłam: podłoga z desek (sama impregnowałam i lakierowałam - wizji nie miałam;), na górze piękne belki wyżarte przez kornika (było widać w poprzednim poście), a tam kącik sypialniany z samym materacem z IKEI. Misz masz straych mebli i tych ikeowskich (jestem dumna z mojej różowej komody;). Jest i mój wymarzony stół na dole w jadalni z ciężkiego drewna z możliwością rozłożenia, do tego piękne, solidne krzesła, kredens i witrynka. Strasznie się wzruszyłam, kiedy mąż powiedział:"Wiesz, klimat jak u twoich dziadków", a to zawsze ciepłe wspomnienia i myśli...
Uwielbiam stare meble i w ogóle wszystko czemu można nadać "drugie życie". Część z nich nabyłam przypadkowo; wymarzone biurko stało sobie gdzieś na klatce schodowej w Zielonej Górze, spytałam i zostało mi odsprzedane. Starymi meblami (jak i strymi domami - tylko młodych mężczyzn lubię;) jaram się okrutnie i nie wyobrażam sobie bym żyła z meblościanką Lodzio;)

Żeby już doszczętnie nie zidiocieć, postanowiłam w trakcie remontu rozweselić mężulka i siebie, naszywając serducha na naszą odzież, co by się raźniej malowało razem ściany.
Takie remontowe love - krove;D

robocze, mężowskie portki:)

O jej, materac z IKEI działa cuda! Po raz pierwszy od paru miesięcy się wyspałam...a może to sugestia reklamy;)

Nadrabiam zaległości książkowe. Na zmianę czytam "Dzidzię" Sylwii Chutnik i "Blondynkę na Czarnym Lądzie" Beaty Pawlikowskiej - to tak jak bym naprzemiennie słuchała punka i opery; tu mnie brutalne zdania walą po mózgu, a w Afryce lekko, ciepło i z humorem.
Odpoczywam, bo już niedługo przez mój dom przejdzie inne "tornado", czekają mnie pozytywne zmiany:)
Na tą cześć zmieniłam fryzurę, ale nikt nie zauważył w poprzednim poście;(

Dlaczego przeprowadziłam się na wieś?Posłuchajcie:)

Daniela, Blanka i Magda

2010-11-25T10:43:00.007+01:00

wszystko z sh

kolczyki serduszka - jeszcze z liceum;), trepy - kupione ostatnio w sh, uszczęśliwiły mnie ogromnie, są takie "gregisowskie" i w sam raz do łażenia po chaszczach;)

Daniela, Blanka i Magda - dziewczyny ze starszej klasy w Plastyku, niedoścignione wzory do naśladowania, guru modowe (choć w pierwszej dekadzie lat 90 -tych, słowo "moda" nie miało takiego nośnika jak dzisiaj, kojarzyło się bardziej z Małgorzatą Niemen i domami towarowymi "Centrum"). W miejscu, gdzie pachniało terpentyną, niszowcy odznaczali się koszulami flanelowymi, powyciąganymi bluzami, spodniami rurkami - zwężanymi na maksa u koleżanki, która akurat miała maszynę do szycia. Nosiło się też spodnie "wory", powyciągane swetry, sztruksowe marynarki i ukochane zamszaczki.
Daniela, Blanka i Magda - wspominam je sobie z uśmiechem, każda była inna i piękna. Daniela w późniejszej klasie z pulpeta przeistoczyła się w wiotką trzcinę, co niemal skończyło się dla mnie anoreksją. Postanowiłam też żywić się ino li bananami i białym twarogiem. "Po Magdzie" miałam fazę noszenia prochowców, a od Blanki zgapiłam fryzurę a la Mia Farrow - krótko i rudo.
"Tęskono mi Boże"... do tych czasów "tużprzed" kapitalistycznymi - lalkowo-plastikowymi, gdzie w sklepikach sprzedawano drożdżówki, sezamki, kawę i herbatę.
Czy wy też macie lub miałyście "wzorniki" modowe ze starszych klas, podwórka? Nie samą gazetą i telewizją człowiek żyje;)

Kiedyś sobie uszyję taką sukienką, a co;)

Czemu mnie naszło na wspomnienia?
Jakiś czas temu natknęłam się na projektantkę Danielę Gregis, która mnie totalnie powaliła swoimi projektami! Pomyślałam: o tak, to cała ja, tak właśnie chciałabym wyglądać noc i dzień!
Cudnie, lekko, zamotana i z ... zamszaczkami! Podobnie, w jakiejś części nosiło się moje liceum;)

Na dodatek odkryłam ostatnio fantastycznego bloga japońskich dziewczyn(?)Mogłabym "łyżkami jeść":)Spokój, prostota, wyciszenie - wszystko to, czego szukam w życiu i ubraniach...

Kosmetyczna Cat - ownia:)

2010-11-12T15:40:00.013+01:00

Gościnnie Tygrysek...kotki wciąż szukają domu:)

Sexy cat :) inspirowany TĄ panią, którą uwielbiam "podglądać":)

Co robi Enrique Iglesias, że wygląda coraz młodziej, a twarzyczkę ma jak pupcia mojej plastikowej świnki skarbonki?
No nie wiem, ale wiem co robię ja by czuć się dobrze w swojej skórze, wyglądać promiennie (jak na swój wiek;)po ciężkich nockach.
Chciałam się dzisiaj z Wami "podzielić" moimi ulubionymi kosmetykami, a wierzcie mi przetestowałam ich wiele, odkąd pożegnałam się z 20-stką, a krem Nivea-Soft przestał wystarczać;). Sama chętnie lubię jak na innych blogach, ktoś dzieli się swoimi kosmetycznymi odkryciami, bez sponsoringu rzecz jasna (a la reklama pachnie mi ściemą, bo trzeba trochę czasu żeby przekonać się lub nie do np. kremu).
Malowideł i różnych akcesoriów mam muuultum, są one przeznaczone jednak dla odważnych;) moich klientek. Kocham odjazdowe makijaże! Marzy mi się jakiś backstage w Paryżu;), tyle chciałabym się jeszcze nauczyć, rozwiajać...chyba zapiszę się na kurs bilokacji;)

Otóż i moje ulubione:

Kremy do twarzy. Po 30-stce najlepiej rozdzielić dzień od nocy, polecam krem różany Ziai (1) i Mary Kay (2). Mam cerę wrażliwą, szukam kremów odżywczych, dla alergików, te są w sam raz.
Serum.To ratunek dla zmęczonej cery. Przez tydzień aplikuję serum Mary Kay(3) na dzień i na noc, a buzię mam niemal jak Enrique;)
Baza. Lubię Dax Cosmetics Cashmere(4), ze względu na trwałość makijażu.
Krem pod oczy. Dla mnie to niezwykle ważny kosmetyk, ponieważ każdą emocję, zmęczenie widać u mnie w okolicach oczu. Przetestowałam ogrom specyfików, najlepszy, bo skuteczny okazał się EYE VISION LINE firmy Clarena, a od wielkiego dzwonu perły (5) tej firmy. Naprawdę rewelacja!
Podkład. Wydawać by się mogło, że jest ich tyle, nic tylko przebierać. Dla mnie ważna jest konsystencja, krycie, kolorówka. W tej bitwie zwyciężają: Mary Kay (6) nr 304 i Inglot CREAM FUNDATION nr 42. Najgorszy jaki używałam to firmy AA, plamy na twarzy murowane. Rozczarowałam się trochę Max Factor, po czasie utleniają się i robią się ciemniejsze.
Puder sypki. Kryolan, ryżowy (17) nie ma sobie równych - fiksuje na maxa!
Korektor i rozświetlacz (7). Bardzo pozytywnie zaskoczył mnie mineralny korektor pure.cover Maybelline nr 03, używam nawet pod oczy. Rewelacja! nie roluje się, nie jest za ciężki, świetny do zdjęć:)Rozświetlacz - Mary Kay.
Kamuflaż. Na co dzień nie używam, ale polecam Kryolan (8) do wymodelowania twarzy, jest świetny dla starszych osób(!) i dobrze zakrywa pryszcze;)
Modelowanie twarzy. Sephora najlepsza, pokłony za rozświetlacz (9) (uwielbiam ten kosmetyk! ) i bronzery. Róże - firmy Inglot.
Cienie. Po prostu miłuję paletę Lancrone (10) za kolory i trwałość. Minusem są czarne cienie, ciężko się rozprowadzają. Polecam Inglot (wiadomo), Vipery i ...S -he - to w ogóle czadowa linia, niestety w Polsce nie spotkałam, obkupowałam się w drogeriach DM Czechach.
Odradzam natomiast Miss Sporty, cienie twarde jak kamień, kolory cienko wypadają na powiece.
Eye liner. Wg mnie najlepszy firmy S-he (11) i Wibo.
Kredki. Do oczu i ust świetne Inglot (12), do brwi Manhattan.
Tusz. Na co dzień najlepszy Max Volumeflash Rimmel!(13)
Pomadki. The best Sephora - za kolorówkę, konsystencję i zapach...Margaret Astor (14) też może być;)
Błyszczyki. Jeszcze nie znalazłam idealnego, jak ładnie wygląda na ustach to ciapcia torebkę, albo odwrotnie;)Najbardziej lubię chyba Bourjois i Inglot(15).
Pędzle (16). Tych mam mnóstwo (na obrazku tylko próbka;), bo nic tak nie cieszy rzemieślnika jak dobre narzędzia. Do podkładu najlepszy a), wnika w każdy zakamarek skóry, do idealnych kresek b).

Lubię odkrywać nowe kosmetyki "działające cuda", kwestię uważam więc ciągle za otwartą:)

A na koniec mała chemia z Misiem;D

Uspokoić serce i niczego już nie zmieniać

2010-11-07T09:19:00.007+01:00

"Wyczuć chwilę, w której kocha się życie".
Poranek - otwieram oczy i cieszę się, że żyję, poruszam rękoma, za oknem siąpi cudowny kapuśniaczek, jesienna róża uśmiecha się do mnie, w każdym oknie kot, na fotelu wzdychający pies...czułe ramiona, niczym zamek warowny.

Poranek najlepiej zacząć z reggae' łem, wtedy całe ciało radośnie pulsuje, a w głowie same dobre myśli "w pełnym słońcu, na własnych nogach, lalalaa...nie wiesz, nie rozumiesz nic, lalalalala", hopsa;)

Są nawet blogi, które owiewają swoją ciepłą atmosferą i naturalnością, jak np. ten, po prostu musiałam się podobnie ubrać jak ta radosna dziewczyna, taki nastrój, cóż robić;D

płaszcz - Reserved, kawałek swetra - nie wiem, spódnica -sh, rajtki - sh (chciałam zwrócić uwagę na słodki kolor i wzorek;),
beret H&M, torba Empik, chusta - prezent od szpiegowsky, która okazała się kumpelą ze studiów:)

O! I pięciozłotowa sukienka w całości:) Na gołe plecy narzucony sweter - wiaaałoooo!
Informuję, że zdjęcia trzeźwe, robione przed degustacją wina z Biedry (było pyszne;)

Kwiatek we włosach własnej roboty, pozazdrościłam Eliwer' kom , skorzystałam z porad Grandy i oto jestem;)A, a dyndające, filcowe kule oczywiście od szalonej szpiegowsky;)

Rozmyślania za 5 zł

2010-11-04T10:29:00.008+01:00

sukienka (pokażę w całości po zabawie;) - prezent;), sweter - Cubus, ptaszydło - Ikea

Mam na sobie kieckę ze sklepu "Wszystko po 5 zł". Gdybym się nie pochwaliła nikt by nie wiedział i możliwe, że notowania miałaby znacznie wyższe;)
Dostałam ją od koleżanki, która po paru dniach wyznała z niemałym zakłopotaniem, gdzie ją nabyła i "czy ja się nie obrażę". Ja się nie obraziłam, bo obojętne mi skąd ona pochodzi (chociaż wczoraj jak ją skracałam z niemałym trudem, to stanęły mi przed oczyma małe, chińskie dzieci, które być może pracują za tak niskie pieniądze; ja to bym za samo skrócenie wzięła 10 zł;)
Zdumiały mnie dalsze wyjaśnienia koleżanki...bo to na wypadek jakby ktoś chciał mnie obgadać, żebym wiedziała(!)
Wiecie, a ja mam to w nosie! Sukienka mi się spodobała od początku, zanim poznałam jej pochodzenie. Taka tolerancyjna jestem;)
Nastąpiła jednak chwila refleksji, nad tym, jakie wrażenie robią metki, ceny(!), danych ciuchów.
Tak się zastanawiam, czy jak by nie było wiadomo, że jakiś ciuch jest np. z Zary, H&M etc., robiłby takie oszałamiające wrażenie?
Ot, np. spotykasz znajomą w świetnym sweterku, a ona mówi, że to cudo to z bazarku. I co, przestaje ci się podobać, prawda?;)
Nie raz bawiąc się na rozmaitych zabawach, wcinając sałatkę jarzynową i obserwując gości, dochodziłam do wniosku, że piękniej prezentuje się pani w skromnej, granatowej sukni, luźno powiewającymi włosami, wolnymi od tony lakieru niż pani w kreacji z atłasu, która nie omieszkała pochwalić się tym i owym, że jej szata kosztowała 1000zł.

W sobotę czekają mnie więc pląsy w towarzystwie bardzo fajnej sukienki;)

Hipokrytka

2010-10-28T16:55:00.006+02:00

Kurtka-Cropp Town, czapa i szalik-Tally Weil, spodnie i torba-sh

Znalazłam kurtkę niemal idealną (ideałem jest dla mnie żółty "śpiwór", niekoniecznie zbierający wszystkie kiepy za mną, wciąż szukam;)
A było to tak:
Przechadzając się po wrocławskiej galerii handlowej, nawiedzały mnie ponure myśli, gdy spoglądałam na ceny. Próbowałam dociec "kogo dziś stać, by ubrać się w całości w np. Zarę, albo taką Bershkę, bo na pewno nie przeciętną Polkę, która musi opłacić rachunki, spłacać raty, chodzić do dentysty, wyżywić dzieci i auto". Doszłam do wniosku, że chyba reprezentuję niższą średnią krajową.Prychnęłam, cmoknęłam i dumna podryfowałam do stoiska z "Tanią Książką" - oto raj dla ubogich!
Już myślałam, że jestem ponad to...Nazajutrz jednak, by zapełnić dziurę przed ważnym spotkaniem wdepnęłam do Cropp Town, a tak pooglądać sobie;)Niestety, nie skończyło się tylko na oglądaniu, a winę za to ponosi mój mąż, o!:
Telefon:
"- Cześć Misiu (wiem, ja też mam alergię, kiedy słyszę jakąś niunię gdy tak nazywa swojego lubego, ale ja to co innego;), widziałam taką świetną, turkusową kurtkę w kropeczki!...i nie wiem czy mam ją kupić, bo wiesz, tyle wydatków mamy teraz; remont itd., obawiam się, że nas nie stać...:(
- Kochanie, jak Ci się podoba to kup.
- Ale wiesz, chyba naprawdę nie możemy sobie pozwolić...a tak mi się podoba...
-Nie marudź tylko kup!!!
-Dobra, w razie czego będzie na Ciebie..iiiiiii, jesteś kochany!Pa!"

Teraz już wiem, kogo stać na "te ciuchy z galerii";))

z futrzaków najbardziej lubię pesy - jak mawia pewien malec:)
Ten odwrócony tyłem pies miał wyjątkowo wredny pysk, taki wredny, że aż piękny;)

Błękitny kubeczek

2010-10-23T14:12:00.011+02:00

W błękitnym kubeczku pijam kawę od 100 lat, no dobra, od kiedy zaczęłam czytać Jeżycjadę;)
Czekam jeszcze na wielki, drewniany stół i na ogromne stosy książek, gazety pokryte kurzem.
Na razie mam kurz, błękitny kubeczek, i niewystarczający stos książek:)

sweter -sh, ledżinsy -sh, mitenki - H&M, apaszka sh

Lubię zawijać się w miękkie, długie swetry. Lubię mitenki , choć na ich widok parskam śmiechem, od kiedy na Allegro chcąc znaleźć takowe wpisałam w wyszukiwarce "minetki" i zdziwiłam się, że "nie znaleziono";)Możecie się śmiać, ale już teraz pod tym hasłem wyskakują "minetki";o
Dzisiejszy post inspirowany Borejkami i Vivienne Westwood (piękna kobieta!), kto by pomyślał że można połączyć te dwie postacie...a jednak wyobraźnia i myśli wieją tam gdzie chcą:)

Dziw nad dziwy!

2010-10-16T16:33:00.010+02:00

Ile przejechanych km?;)

ja ja je koko jambo;D

Beret - aukcja charytatywna Allegro (zachęcam!); sweter -sh, skrócona spódnica - prezent od Agi, maluch-vintage

O tak, bardzo chciałam zainspirować się tą sesją w TS, być taka pięknie zamyślona, och, ę...ale czerwony beret i maluch popsuły mi plany:(

"Świnia i niedźwiedź, nawet gdy się dziwią - gwizdać nie potrafią" jak powiadał Grzeszczyk, kury też nie gwiżdżą jak się zdziwią, tylko uciekają. Dziś sprawdziłam;D
Ostatnio często się dziwię, a to że mi się podoba jakaś kolekcja, np. ta i zapragnęłam mieć taki sweter, tudzież pompon (na razie niech będzie na berecie, może się kiedyś rozkręcę;).
A to, że mam ochotę ostatnio na jakieś disco, soul i męczę na YouTubie Mary J. Blige marząc o tym, że Was kiedyś zadziwię i wystąpię w podobnych ciuszkach, a co, w końcu "to ja decyduję o tym co mi wypada" - powtarzam słowa Doroty Zawadzkiej.
Wydało się, oglądam "Supernianię", no dobra "Mam talent" też, sama się sobie dziwię;)
Ostatnio dziwię się, że tak często się dziwię... pozostaje mi wobec tego mieć cień nadziei, że jestem homo sapiens, a nie tylko homo erectus - wszak Dostojewski twierdził, że "niedziwienie się jest oznaką głupoty".
Ponoć u początków filozofii stoi zdziwienie, u początku moich strojów też ( długo by można pisać, np. zacząć od tego jak to stoję w lumpie i się dziwię, że takie coś mi się podoba, a później to jeszcze kupuję, ba! noszę;))

I just wanna be loved:)

2010-10-09T17:40:00.010+02:00

Koszulka Pull&Bear sh, spodnie H&M sh, komin H&M

Ufoludek z mojej koszulki wie o mnie wszystko i dobrze gada;)
Od tygodnia podśpiewuję I'm In Love, I Wanna Do It (Alex Gaudino) i wcale nie mam na myśli seksu:)Radosne, nastoletnie wibracje serca.Faaaaajnieeeee.

Październik dobrze mi się kojarzy. Dwa lata temu kupiłam dom i poczułam się jak wibrująca strzała trafiająca w cel (parafrazując słowa św. Tomaszaz Akwinu).
Tak właśnie wtedy wyglądałam (zdjęcia poniżej)...z filiżanką herbaty po raz pierwszy we własnym ogródku:)

Uwielbiam mój melanżowy, ciepły sweter:)

Fluid wylosowany! Za maszynę losującą robił mój mąż majaczący w gorączce. Wypisałam na kartce imiona (pseudonimy) dziewczyn, ponumerowałam i kazałam mąższowi wskazać jakąś cyfrę. Padło na Sigrun - gratuluję i czekam na maila z danymi:))

Czytelnicy znakomici

2010-10-04T09:59:00.009+02:00

Na uwagę zasługuje płaszcz: zapragnęłam takiego po pokazie Chloe, idziesz do lumpexu i masz;))
Marks&Spencer jakby nie było;P

Nie lubię rozpoczynać zdania od "nie":)
Noooo, chyba że dalszy ciąg jest na "tak".
Otóż, nie mam żadnych korzyści materialnych wynikających z prowadzenia bloga, chociaż nie powiem, jakieś blade propozycje czasami wpłyną ciurkiem na maila, zabulgoczą, zachroboczą i rozśmieszą.
Jak np. propozycja reklamowania żelazka...hmmm, lepiej nie mogli trafić, ponieważ nie cierpię prasować!!! Oczyma wyobraźni zobaczyłam jak ustawiam kamerkę (bo reklama miała być video;) i uśmiechając się rozprostowuję wredne kanty, a Wy, Drodzy Czytelnicy sikacie w gacie ze śmiechu. Mąż stwierdził, że tym nowym żelazkiem zrobi mi taki ładny stempelek na twarzy i wszyscy macho pobiegną do marketów kupować ten cud AGD:)Niektóre propozycje to potrafią człowiekowi poprawić humor!
Musiałam jednak zapłacić za haniebne nabijanie się i lekceważenie lecących do mnie pieniędzy, bo parę dni temu, kabel od mojego starego żelazka zaskwierczał, zaświecił i ...spalił się.
W sklepie poprosiłam metr kabla, po czym widząc ironiczne spojrzenie ekspedientki nie odważyłam się powiedzieć, że poproszę dłuższy...i tak stoję teraz i prasuję prawie z twarzą przy ścianie;)))

Ale miało być o dobrych stronach swawolnego blogowania.
Teraz to ja muszę wydobyć z siebie cały ten lukier: mam wspaniałych czytelników! Niektórzy z nich mają bardzo dobre serca. Skąd to wiem? Ano, ujawniają się w ten czy inny sposób, a czasami to aż czuję ciepłe fluidy przepływające przez łącze;)
Rzecz nie kończy się tylko na słowach, fluidach, ale bywa, że i na książkach! Przemiła osóbka, której blog śledzę jako książkoholiczka, przysłała mi (całkiem bezinteresownie!) dwie wspaniałe książki. Podejrzewam Skarletkę o jakieś magiczne czytanie w ludzkich sercach, bo owe lektury okazały się odpowiedzią na targające mną wątpliwości, balsamem na rozklekotaną duszę:)
"Karczowiska" Anny Peplińskiej "łyknęłam" w jeden wieczór, myśląc przy tym o Gosi, która jest pielęgniarką,tak jak główna bohaterka: dobra, empatyczna i mająca swoją pasję. Nie będę rozpisywać się co myślę o zawodzie pielęgniarki, jest to chyba jeden z najbardziej niedocenianych zawodów...
Zagłębiając się w życie królowej ("Czytelniczka znakomita" Alan Bennett), odkrywam jak wiele nas łączy. Ja też kryję się po kątach w moim własnym domu!, by w ciszy i spokoju dokończyć lekturę (co mi się rzadko udaje:/).
Mam pecha, bo zawsze ktoś wpada jak czytam. Fama po wsi poszła, że ja nic nie robię, tylko leżę. A mogłabym w tym czasie rów wykopać, pole zaorać...Dlatego ucieszyłam się gdy zdiagnozowano u mnie przepuklinę w kręgosłupie, nie ma to jak dobra wymówka;)))

Drodzy Czytelnicy, ponieważ jesteście dla mnie tak łaskawi (przecież wiem, że nie ubieram się jedwabiście;) mam dla Was Fluid firmy Clarena (matujący fluid dla cery tłustej, mieszanej i wrażliwej, Ivory, ważny do 12.2011). Odcień będzie dobry dla kogoś troszeczkę ciemniejszego;) ode mnie, ale ja to bladzizna totalna jestem, czasami nawet fioletowa;). Acha, fluid znakomicie kryje, jest gęsty - w sam raz na chłodne dni, jako ochrona przed zimnymi podmuchami.
Kto chce, niech deklaruje się w komentarzach, a ja po paru dniach wylosuję zwycięzcę i ogłoszę w komentarzu lub nowym poście (moje życie przechodzi rewolucję, więc nie wiem jak, ale dam znać!).

A na koniec cytat z "Czytelniczki znakomitej":
"(...)przyszło jej do głowy, żeby zatelefonować do arcybiskupa Canterbury.
chwilę trwało zanim arcybiskup ściszył telewizor.
- Wasza Ekscelencjo, dlaczego ja nigdy nie czytam lekcji?
- Nie bardzo rozumiem, Wasza Wysokość?
- W kościele, wszyscy inni mogą czytać, a mnie ten przywilej omija. Czy to wbrew regułom? Chyba nie jest to monarsze zakazane?
- Nic mi o tym nie wiadomo, pani.
- To znakomicie. W takim razie chciałabym zacząć. Oto jestem, Panie! Dobranoc.
Arcybiskup pokręcił głową i wrócił do "Tańca z Gwiazdami."

First Kiss

2010-09-21T20:32:00.007+02:00

"Zatrzymuje się przed wystawą sklepu z butami i myśli, czy nie sprawić sobie na wiosnę brązowych czółenek. Nie jest próżna, a więc tylko przypadkiem zauważy swoje odbicie w szybie wystawowej. Widzi postać, która nie tylko nie może nikogo zachwycić, ale nawet zainteresować. Chodzącą przeciętność w jesionce przerobionej z marynarskiego płaszcza, kupionego na bazarze za trzynastą pensję"

Andrzej Bart "REWERS"
nowela filmowa

Nie narzekam, w sumie mogło być gorzej.
Mogłam żyć w latach pięćdziesiątych XX w. kochać się w dyrektorze Barskim i spotkać na swojej drodze przystojniaka Bronisława, jako jedyną szansę na zamążpójście. Przystojniak - partyjniak źle by skończył nie doceniając kobiecej inteligencji i wierności ideałom.

Nie jestem Sabinką, mój Przystojniak ma się dobrze i od ośmiu lat małżeństwa (dziś rocznica) nie dostarczył mi powodu, by go otruć;)

Jesionka NY; bluzka, apaszka, torebka, sweter - sh, okulary vintage (po babci - są przepiękne!)

A nasz pierwszy pocałunek był na klatce schodowej, jak na romantyków przystało:)

Bezsenność w S.

2010-09-16T20:02:00.005+02:00

Sukienka DIY

Od paru miesięcy sen ma dla mnie posmak Melisy z Herbapolu. Ciężko zasypiam i budzę się o trzeciej w nocy, przewracam się na łóżku lub zastygam z kubkiem w ręku.
Wierzę, że kiedyś nadejdzie dzień kiedy zmorzy mnie kamienny sen i obudzę się wypoczęta bez drgania w sercu. Takie bite 8 h.
Dziś mój sen był radosny, podziwiałam w tej innej rzeczywistości zimową kolekcję Jacobsa: rozkloszowane spódnice, miękkie, szare swetry, nie wiem, czy nawet nie dotykałam materiału, bo jakoś tak błogo było (może była moja na własność?). To nic, że co chwila wyrywał mnie z tej idylli chrobot buszujących mysz. Najważniejsze, że wracałam:D
Ach, pamiętam jeszcze, że cieszyłam się na widok szpilek (to już pewnie była Prada), co jest też zgodne z jawą, gdyż "lekki" bucik wydaje mi się być miłą odmianą od dotychczasowych topornych.
Miły sen, miły...

Wracając do realu, to jestem "zaczadzona pięknem" (pożyczam wyrażenie od Poświatowskiej;) projektów i zdjęć Michaela Sontaga.
Gdy zobaczyłam tę sukienkę, wiedziałam że muszę mieć takie coś. W tym celu przerobiłam swoją maxi dress. Marzy mi się taka z szarego, ciepłego materiału.
Marzą mi się jeszcze takie portki, czy ktoś mógłby mi podrzucić ich wykrój?;)
Dobra, kończę z wyliczanką marzeń, bo jak twierdzi Osho, one sprawiają, że człowiek staje się nieszczęśliwy, wybiega w przyszłość. A ponoć szczęście jest obecne w tej chwili:)

Swoją drogą szycie na maszynie skojarzyło mi się z jazdą samochodem. Kiedyś wydawało mi się, że kompletnie nie nadaję się do prowadzenia auta: pewnie się zamyślę, pomylą mi się pedały i spowoduję wypadek. Nic takiego nie nastąpiło. Tankuję i pruję;)) To samo z maszyną do szycia, siadam i coś tam się wykluwa, igły nie złamałam, palca nie przeszyłam jest dobrze:)

W drodze na sesję;)

Przebieranki: chyba nikt nie myśli, że w takim stroju hasam po polach;))

Lala

2010-09-12T14:44:00.007+02:00

Bluza RE, spódniczka sh, buty sh, okulary babci (prezent od teściowej), Lala sh

Gdybym była lalką, moje życie byłoby piękne.
Siedziałabym, leżałabym, piękna, niewzruszona i tajemnicza.
Oczy dzieci pałałyby żądzą na mój widok, choć nie jestem tego taka pewna w dzisiejszych czasach gier komputerowych, tych chudych i brzydkich Barbie, wzorowanych chyba na samej Paris Hilton.
W każdym bądź razie nikt by nie powiedział, że jestem brzydka, pomarszczona, mam cellulit i ostatnio przytyło mi się chyba z 10 kilo.

Nie jestem lalą i Bogu dzięki...mimo wszystko;)))

Kochane ludziska, a teraz o kotach!

Poszukuję nowego domu dla pięciu małych kociaków: dwa pręgowane tzw. dachowce i trzy łaciate. Słodkie, śliczne i ... charakterne po rodzicach;)
Mogę nawet dostarczyć osobiście, jeśli ktoś mieszka na terenie Dolnego Śląska: Wrocław, Kłodzko, Ząbkowice Śl. i okolice.
Nie mam serca, by topić koty zaraz po urodzeniu, a chciałam żeby moja kotka przed sterylizacją mogła zostać mamusią.
Mam nadzieję, że ktoś będzie chciał przygarnąć małego psotnika lub psotniczkę, a ja nie zwariuję od nadmiaru kotów i nie stanę się podstarzałą artystką z kotem na głowie i w głowie;))

Pozdrawiam w imieniu kociaków i przesyłam słodkie Miaaaauuuuuu!

Różyczka

2010-09-06T19:47:00.005+02:00

Czapa, sweter Cubus, spódnica - sh, torba - prezent, balerinki Booti

Tematem dzisiejszej lekcji, drogie dzieci, nie będzie wirus, który to atakuje głównie w przedszkolu.
Ani film o tymże tytule.

Róża.

Jak dla mnie, najpiękniej kwitnie jesienią, a i bywa, że zima dołoży jej białą czapę.
Za moim oknem rosną niezmordowanie: czerwone-aksamitne, delikatne -różowe i niewinne-białe.

A i pojawiły się na mojej spódniczce i torbie, którą to stworzyła specjalnie dla mnie BARDZO ZDOLNA BESTIA(donoszę, że torba nosi się świetnie i ją uwielbiam!:)

---------------------------------------------------------------------------------------------------
Wiem, że niektórzy dostają drgawek lub innych zwrotów;) na widok słowa "łańcuszek".
Jednak nie mogę sobie odmówić, krótkiej refleksji na temat muzyki, do czego "namówiła" mnie bardzo sympatyczna makijażystka.
Mam niby wymienić 10 ulubionych piosenek...ale czy to jest możliwe, jak ma się tyle lat co ja i "z niejednego pieca jadło się chleb"?:)
Coraz rzadziej słucham muzyki, chyba że pichcę, sprzątam, jadę samochodem (uwielbiam!).
Kocham ciszę, szum drzew, świergotanie ptaków, chrobotanie myszy w podłodze...

Spróbuję jednak:

1.Dawid Bowie - China Girl
2. Pearl Jam - Even Flow
3. The Doors - Riders of the Storm
4.Dżem - List do M.
5. Nora Jones - wszystko
6. Toto -Rosanna
7. Stanisław Soyka - Niech całują Cię moje oczy
8. Chopin - wszystko
9. Leszek Możdżer - wszystko
10. Sinead O'Connor - Troy

Ale wiecie, że to kropla w morzu:)?

Taką listę chętnie zobaczyłabym na blogach innych szafiarek, ale boję się ;) i nie chcę się naprzykrzać, więc jeśli by ktoś miał ochotę...:)))

Nocne marki

2010-08-31T13:19:00.010+02:00

*** MAŁY*

PSALM 222 [ ZNOWU WOLNOŚC]

WOLNOŚĆ POJAWIŁA SIĘ NAD MIASTEM

BŁYSKAJĄC OGNIEM I PLUJĄC OŁOWIEM

WOLNOŚĆ POJAWIŁA SIĘ W TELEWIZJI

ZNIEWALAJĄC WIDZÓW

WOLNOŚĆ POJAWIŁA SIĘ W GAZETACH

NĘDZNYCH, PRZEŻARTYCH ZWŁOKACH LASU

USTAWIŁA SIĘ W KOLUMNACH

BY KONTYNUOWAĆ MARSZ ŚMIERCI

MIĘDZY LITERAMI

CHODŹMY STĄD

JAK DOBRZE BYĆ WOLNYM OD WOLNOŚCI

***

*** Magda R.*

Gdzieś tam pod płotem

leżą, stoją

(któż to odgadnie)

cztery nogi otoczone błotem

samotny pysk zwierzęcia jak księżyc –

pełnia

(któż to odgadnie)

Próbuje zrealizować zaklęcia:

Więc tak…

Ludzie! Zamieńcie się

ze mną

i posiedźcie

w tej milutkiej budzie

***

Mama przywiozła pudełko po butach pełne starych listów (adresowanych do mnie),wierszy, cytatów, pocztówek.
To dowód na to, że dobro powraca, nawet nie wiesz kiedy. Może to być po dwunastu latach; zobaczysz jak wielu miałeś przyjaciół, dotkniesz kartek, które zapisały swoim charakterem osoby już dla nas niewidoczne. Przypomnisz sobie Pierwszą Miłość i jego zbuntowane, cholernie dobre wiersze, niektóre specjalnie dla ciebie. Przeczytasz listy od męża sprzed 9 lat (kiedy to jeszcze na palcach nie było złotych obrączek) i pomyślisz...kurcze, On się aż tak nie zmienił, nadal jest takim uroczym facetem:)
Znalazłam nawet list do siebie ode mnie ( w ogóle zapomniałam, że takie coś napisałam!), zaklejony, nie ruszany od ponad 10 lat z adnotacją: "Kiedy zwątpię, przeczytać!".
Wstrząsnęło...Myślę i myślę...Długi ten wieczór (a może to noc, poranek?) przy herbacie z sokiem malinowym i cytryną...

koszula sh, plisowanka też, szal H&M, podkolanówki RE, buty Caffe Nero;)

Jak pachnie La Mome Balmain'a?
Najpiękniejsza: Nuta Serca: fiołek wonny, róża damasceńska, malina, mirra.
Piżmo sprawia, że perfumy są "ciężkie", lekko duszące, idealne na jesień i zimę.
Będę pachnieć sobą;D

Nareszcie moje!

Ps. *Mały - Pierwsza Miłość, kiedyś Punk not death, teraz stateczny ojciec dwójki dzieci:)
* Magda R. - kiedyś buntowniczka, teraz "trochę" buntowniczka, żona jednego męża, ale nie tego od dzieci;)

Première!

2010-08-24T22:05:00.005+02:00

Atoli zwróćcież uwagę, moi mili, na premiery w mojej fizjonomii, tudzież stroju:

1. Kapelusz w kratę - hit jesienno zimowy anno Domini 2010/11, kupiony za 2 zł w wiadomym miejscu.

2.Włosy - były już wcześniej, ale w innym kolorze. Dziś po raz pierwszy w odcieniu Caffe Latte, który ten to odcień na opakowaniu wyglądał trochę inaczej. Jestem jednak kontenta:)

3. Makijaż, a głównie blonde eyebrows - a tak!Uległam trendowi i zafarbowałam sobie brwi na blond.Wiem, wygląda trochę dziwacznie, a może i przerażająco, na taki efekt wszakże liczyłam;)
Do eksperymentu zachęciło mnie to i to .

4. Wisior z zasłonowymi pomponami - pierwotnie pompony miały zwisać z uszu, ale dziwnie wyglądałam, mąż rzekł: " jak Pocahontas" i wystarczyło by toto przybrało kształt wisiora podpatrzonego u tej Pani.

5. Spódnica - i tu Was aliści zabiję: sama skróciłam,przeszyłam na maszynie po raz pierwszy i jeszcze w tym chodzę! Dla wytrawnej krawcowej to phi! bułka z masłem, ale ja się dopiero uczę;)
Będzie świetna na jesienne chłody, do legginsów i grubych swetrów:)
Nie muszę dodawać, że z sh?

6. Bluzka - rękawki i kolor, za to ją lubię.

Atoli kończę wywód. Za kwiecisty styl pisania odpowiedzialne jest "Targowisko próżności", które na swoim blogu zachwalała ta osoba. Wsiorbało i wpłynęło;)

Bardzo wstydliwa świnia...

2010-08-19T20:13:00.006+02:00

apaszka sh, bluzka sh (prasowana, ale cóż, stałam, siedziałam, siedziałam i wygniotłam:)spodnie i kopertówa były

moje balerinki, które były już mocno podniszczone, oplotłam sznurem i zakryłam przetarcia

Zaraz będzie o świni...
A na razie:
- szaro
- szaro
-brązowo
Jak widać szał na apaszki trwa:)

Wracałam z ogrodu japońskiego znajdującego się koło Lewina Kłodzkiego wypatrując Violetty Villas:), a wypatrzyłam świnkę wesoło hasającą po ogródku. Zatrzymałam auto i z zachwytem zaczęłam galopować w stronę stworzenia. Stworzenie się zawstydziło i schowało za meble ogrodowe.

Czyż nie dopasowałam się dzisiaj kolorystycznie do świnki?:)

Po czym stwierdziło, że jest piękne jakie jest i ukazało się w całości! O radości, zdjęcia nie oddają jaka piękna i pocieszna była w rzeczywistości.
Zamarzył mi się ogródek z świnią biegającą luzem i taką ławką-huśtawką. Oczyma wyobraźni widzę siebie zatopioną w lekturze z kwiczącą świnką u boku.
Projekt na przyszły rok?
Zmontowanie ogrodzenia i stworzenie małego, wiejskiego zoo - mąż powiedział, że jak kupię sobie świnkę wietnamkę, to on kozę, ha!

Ogród japoński polecam tym, którzy lubią ciszę, spokój, kameralne klimaty. Więcej informacji tu.
Jego kojąca aura otaczała mnie przez cały weekend:)

Odhamowana:)

2010-08-14T15:35:00.006+02:00

koszula vintage, spodnie top secret%,apaszka sh, buty były, pasek sh

Hmmm, ale mi dobrze;)
Czytam "Julie&Julia", pichcę, wymyślam, ochota na nowe smaki rośnie.
Mam nadzieję, że na zawsze pożegnałam się z myślą o realizacji diety kapuścianej - 7 kg w ciągu tygodnia!
Jest to najbardziej niesmaczny przepis jaki w życiu widziałam i do tego mam się tym czymś katować przez 7 dni, rano, w południe, wieczorem??? W życiu jeża ;)
Hołduję teraz zasadzie: "Zamiast kilogramów pozbądź się zahamowań!"
Mój mąż jest zachwycony tym hasłem;D

Dziś moje boskie krągłości wbiłam w ulubione portki (uwielbiam szerokie, lejące się nogawy), biała bluzka "nic moc" jak mawiają Czesi, ale za to apaszka - mrrraau, której sposób wiązania zgapiłam od tej pani.
Nie wiem dlaczego, ale jakoś ostatnio, z uporem maniaka wykupuję apaszki z sh:)

Wraz z upasioną na moim koperku gąsienicą, życzę smakowitego i leniweeego weekendu, a może i tygodnia;)

Wiśnie z migdałami:)

2010-08-05T12:29:00.008+02:00

Sukienka w wisienki sh, pasek nie pamiętam, buty Deichmann, kopertówa sh, kapelusz nie pamiętam:)

Uwaga, dzisiaj będzie wysyp zdjęć, jak zanudzić swoją osobą to raz a dobrze! Zazwyczaj zamieszczam 3-4 szt., co by Wam się moja gębusia nie opatrzyła i nie śniła po nocach, brrrr;)

Najpierw prezentuję siebie w wersji Dilmah Cherry & Almond Tea - konkurs. Było dla mnie nie lada wyzwaniem przedstawić smak, a przy okazji spełniłam swoje fotograficzne marzenie tzn. pozowania na tle bel prasowanej słomy(raz i wystarczy: naszukałam się tych bel jak głupia, po czym przy wieczornym upale muchy, muszki i komary ze mnie i z męża zrobiły sobie kolację;)
Nie miałam okazji jeszcze skosztować tej herbaty, ale wydaje mi się taaaka "życiowa": słodka wiśnia i gorycz migdałów. Będzie idealna na zbliżające się chłodne wieczory.

Konkursu nie wygrałam, ale za to wygrała go Agnieszka z czego bardzo się cieszę - stylizacja jest naprawdę smakowita i te pomarańczowe rurki chyba od Calvina Kleina (jeśli dobrze pamiętam)/sh mraaau!

I w ten sposób płynnie przeszłam do foto-relacji z kolejnego spotkania z Agą. Po lumpexowym szale poszłyśmy spocząć przy kawie parzosze (sypana siekiera!), którą raczyłyśmy się pod parasolami "Piast", mile sobie gawędząc.
Następnie poniosło nas na zamek w Kamieńcu (niestety, jest zamknięty aż do odwołania), gdzie mąż Agi szalał z aparatem, a zaklinowane na murkach małolaty miały temat do obgadywania (pszpszypszy)i powód do radości;)

Moja koszulka to efekt naszego szaleństwa lupexowego, Agnieszce na szczęście nie podeszła;)
a mnie zachwycił print

O jej, ile skarbów!:)

Oj, szaleliśmy! Mąż Agi kazał nam tańczyć Macarenę, ale ja mam lęk wysokości, więc marnie mi to wychodziło :(

To był bardzo mile spędzony czas, jeszcze raz dziękuję rodzinko z Krakowa:)
A Wam drodzy odwiedzający za uwagę ;)

Thanatos blues

2010-08-01T21:03:00.004+02:00

Prawie jak u Malczewskiego.
Jest kobieta, powiedzmy że nasiąknięta erotyzmem.
Wiejska kobieta bez skrzydeł, ale za to.
Z kosą.
Dojrzała pszenica faluje wraz ze sztucznymi rzęsami.

Klamoty i Wróbelek w Pierzei ;D

2010-07-29T09:03:00.008+02:00

Jaka kawa smakuje najlepiej? Przyprawiona dowcipem, mądrością, radością osoby, z którą się ją pije, a miły dodatek stanowi knajpa rodem z PRL-u o wdzięcznej nazwie "Pierzeja", gdzie prababcia klozetowa "czesze" na fliperach ;)

Wczoraj miałam okazję spotkać się z Agnieszką, która prowadzi blog Klamoty. Była to moja pierwsza randka "szafiarska", niezwykle udana. Agnieszka z rodziną urlopuje w moich okolicach (Ząbkowice Śl., Kamieniec, Kłodzko) i mamy w planie następne spotkanie! Już nie mogę się doczekać, gdyż Agnieszka jest niezwykle sympatyczną, ciepłą i dowcipną osobą.
Wracałam wczoraj do domu naładowana pozytywną energią (Wam też się to zdarza, gdy spotykacie dobrych ludzi, prawda?) - podśpiewywałam sobie w samochodzie, w wannie i jak zasypiałam:D
Dla takich chwil warto prowadzić bloga!

Nowe to są tylko buty Deichmann i kwiatek ZTS (Zrób To Sam:)

Ja nie chcę być Nelly Rokitą Polskich Szaf!

2010-07-24T18:09:00.008+02:00

narzutka Atmosphere sh (1zł!), bluzka byłal,lniane spodnie Promod sprzed 2 lat, szal H&M, klapki Booti, okulary EKKO (sklep spożywczy), torba sklep "Beatka",
kolczyki-imieninowy prezent:)

Już wolę wyglądać jak Woody Allen w ciemnych okularach;)

Nie wiem czy jest jakiś sens fotografowania się w drodze do sklepu, ale przyjemność niewątpliwa:
- lubię włazić w krzaki :)
- lubię luźne ubrania trzepoczące na wietrze
- chciałam się pochwalić torbą na zakupy w zwierzaki ;)

zakolanówki RE (planowałam z nimi jakiś ałtfit, ale w tej sytuacji to nie wiem;)

Do kupna tych zakolanówek namówił mnie mąż:
-" Weź, będą idealne na WIECZÓR" ;D
Po czym 15-letni chrześniak widząc mój zakup oznajmił:
-" Ciociu,widzę, że wzięłaś sobie do serca rady pani stylistki z piątku" (ironia, sarkazm?)

Rady pani stylistki z piątku (Program "Pytanie na śniadanie", temat -skarpetki do sandałów):

"To jest bardzo modne! Oczywiście do sandałów na wysokim obcasie, bo skarpety skracają nogę, muszą być koniecznie dobrej jakości (skarpety)! Jest to trend skierowany tylko do BARDZO MŁODYCH DZIEWCZYN!"

Jako anty-przykład pokazano Nelly Rokitę w białych skarpetkach do czarnych butów (ale tutaj na pewno chodziło o jej wiek i stanowisko;)

Ja nie chcę być Nelly Rokitą Polskich Szaf i nie wiem co zrobić, bo pokochałam całym sercem ów trend, a teraz CO???

Dziś pozdrawia Was pajączek-spryciarz (miejsce na pajęczynę strategicznie dobrze obmyślone;)